Zespół

Dyrekcja i kierownictwo
Łukasz Goik
Dyrektor

Łukasz Goik – urodzony w Tarnowskich Górach jest absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (Instytut Kultury UJ, Katedra Zarządzania Kulturą) oraz Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu na kierunku Bankowość i Finanse o specjalności europeistyka i doradztwo finansowe. Doświadczenie zawodowe zdobywał podczas staży m.in. w Górnośląskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. Katowicach, Starostwie Powiatowym oraz w Urzędzie Miejskim w Tarnowskich Górach.

Z Operą Śląską w Bytomiu związany jest od 2004 roku, początkowo jako pracownik obsługi widowni i koordynator pracy artystycznej, a od 2011 roku – zastępca kierownika działu imprez i reklamy. W 2012 roku objął funkcję zastępcy dyrektora. W 2008 i 2012 roku był także asystentem Dyrektora II i III Międzynarodowego Konkursu Wokalistyki Operowej im. Adama Didura. Nadzorował również i koordynował pierwszą koprodukcję Opery Śląskiej – premierę G. Donizettiego „Maria Stuarda” w reżyserii Dietera Kaegi – pomiędzy trzema teatrami, wraz z Teatrem Wielkim w Poznaniu i Teatrem Wielkim w Łodzi.

W latach 2008 – 2009 pracował na stanowisku doradcy finansowego w „Efect Doradztwo Finansowe” Sp. z o.o. w oddziale w Katowicach, a od 2009 roku pełnił funkcję kierownika oddziału w „Phinance S.A.”, gdzie organizował i kierował kluczowym projektem – budową nowego działu obsługi klientów i działu specjalistów w regionie śląskim. Brał udział w cyklu szkoleń dla kadry menedżerskiej. Ukończył certyfikowane Centrum Planowania Finansowego, uczestniczył w wielu warsztatach i szkoleniach z dziedziny kultury m.in. „Zarządzanie Instytucją Kultury”, „Menedżer Kultury”, prowadzone przez Studium Prawa Europejskiego w Warszawie, a także z zakresu małej i średniej przedsiębiorczości. Jest współorganizatorem wielu imprez i projektów poza stacjonarnym repertuarem Opery Śląskiej m.in. koncertu „Adam Sztaba & Oberschlesien symfonicznie z Orkiestrą Opery Śląskiej”, a także imprez charytatywnych. Zaangażowany również w działalność edukacyjną zarówno Opery Śląskiej, jak i wiele innych projektów edukacyjnych placówek oświatowych. Wspiera swą działalnością wiele stowarzyszeń i organizacji pożytku publicznego m.in. Stowarzyszenie Liga Kobiet Nieobojętnych w Bytomiu, Katolickie Stowarzyszenie Niepełnosprawnych w Bytomiu, Fundację „Kompleks Zamkowy w Starych Tarnowicach”.

W 2016 roku odznaczony został Honorową Złotą Odznaką za działalność na rzecz rozwoju Samorządu Gospodarczego przez Prezydium Rady Izby Przemysłowo-Handlowej w Tarnowskich Górach oraz Brązowym Krzyżem Zasługi za zasługi w działalności na rzecz rozwoju kultury. Laureat Złotej Odznaki  Honorowej za Zasługi dla Województwa Śląskiego, Odznaki pamiątkowej 34. Śląskiego Dywizjonu Rakietowego Obrony Powietrznej i zdobywca tytułu „Przyjaciel Śląskiego Budownictwa” (2018 r.) przyznawanego przez Śląską Izbę Budownictwa. Wyróżniony tytułem Lidera z powołania w kategorii Zarządzanie kulturą i sztuką w uznaniu za osiągnięcia instytucji na polu artystycznym, finansowym oraz społecznym (2018 r.), przyznanym przez magazyn Why Story ; wyróżniony Pierścieniem Patrioty (2018 r.). Zdobywca Lauru Społecznej Odpowiedzialności Biznesu (2019 r.) przyznanym przez Izbę Przemysłowo-Handlową w Tarnowskich Górach. 14 września 2019 r.  otrzymał odznaczenie honorowe „Zasłużony dla Kultury Polskiej" - za wkład w życie kulturalne lokalnej społeczności i regionu, a w szczególności zaangażowanie w życie kulturalne Bytomia. 

Aleksandra Kulesza
Główna księgowa
Franck Chastrusse Colombier
Kierownik muzyczny

Franck Chastrusse Colombier ukończył dyrygenturę orkiestrową w École Normale de Musique de Paris, oraz posiada wyższe wykształcenie w tej dziedzinie z Accademia Chigiana. 
Uczył się u Georges Prêtre (Teatro la Fenice, Opera de Paris et Orchestre National e France) oraz Maurizio Arena. Mając 22 lata zadebiutował operą Rigoletto w Orvieto, co spowodowało zaproszenia do kolejnych produkcji takich jak Traviata, Trovatore, Madama Butterfly, Barbiere di Siviglia. Współpracował również z Opera w Massy w charakterze dyrygenta asystenta oraz miał zaszczyt pełnić tę rolę u boku Alain Guingal (Opéra d’Avignon et Orchestre National d’Ile de France). Franck Chastrusse Colombier jest laureatem European Union Young Conductors Competition i zdobywcą pierwszego miejsca podczas Luigi Mancinelli International Competition (2014). Miał zaszczyt współpracować z wielkimi artystami m.in. z takimi jak Leo Nucci (Théâtre des Champs Elysées) i Olga Borodina (Opera de Massy). Jest współtwórcą oraz dyrektorem artystycznym projektu „Operowy Bus” przy operze w Massy (którego partnerem właśnie się stał program Erasmus). W wieku 28 lat Franck Chastrusse Colombier objął stanowisko dyrektora artystycznego orkiestry „Paryskiego Stowarzyszenia Symfonicznego”, stając się zarazem najmłodszym dyrektorem istniejącego od 1923 roku stowarzyszenia. Dyrygował operą „Carmen“ w Operze Wrocławskiej, koncertował z Operą Massy (Concert Offenbach), także w Irlandii („Wesoła Wdówka”) i w Szanghaju (Koncert Beethoven).  Obecnie jest asystentem Gabriela Chmury przy „Fauście” w Teatrze Wielkim – Operze w Poznaniu.

http://www.franckchastrussecolombier.com/

Henryk Konwiński
Choreograf | współpraca

Zaliczany do wąskiego grona tych najbardziej znanych i cenionych tancerzy, choreografów i reżyserów. Jego artystyczna obecność na naszych scenach trwa już ponad pięćdziesiąt lat.

Jest wybitną postacią polskiego teatru. Choreografem, reżyserem i inscenizatorem wielu spektakli baletowych, operowych, musicalowych i operetkowych oraz przedstawień z repertuaru teatrów dramatycznych, ulicznych. Tworzy też choreografie do megawidowisk. Wśród nich są prapremiery światowe i polskie. Jego dorobek artystyczny to ponad dwieście realizacji. Wielką osobowość Henryka Konwińskiego jako twórcy odzwierciedlają słowa Wojciecha Kilara, których użył, rekomendując Konwińskiego do otrzymania stypendium, umożliwiającego mu uczestnictwo  w pracach Baletu XX Wieku Maurice’a Béjarta w Brukseli:

„W sztuce Henryka Konwińskiego szczególnie cenię to, co bliskie mi jest w sztuce w ogóle. Zdolność tego artysty do przekazywania najistotniejszych, skomplikowanych znaczeń w formach bogatych i wyrafinowanych, lecz w sposób prosty, bezpośredni i przekonywujący (…) „W górę – w dół” to jakby pocisk precyzyjnie trafiający w sedno współczesnej wrażliwości myślowej i estetycznej. Jeżeli początkowo projekt realizacji mojej muzyki wydał mi się ryzykowny, to obecnie nie tylko nie wahałbym się oddać w ręce Henryka Konwińskiego jakiegokolwiek, innego mojego utworu, lecz uczyniłbym to z pełnym zaufaniem i najlepszymi nadziejami”.

Henryk Konwiński wywodzi się z Poznania i środowisko artystyczne tego miasta uformowało jego rozumienie sztuki i wrodzoną wrażliwość. W początkach swojej kariery w Teatrze Wielkim w Poznaniu, jako utalentowany solista, tańczy z takimi gwiazdami baletu jak: Olga Sawicka, Barbara Karczmarewicz, Anna Deręgowska, Władysław Milon i Edmund Koprucki. Pracuje pod kierunkiem tak wyśmienitych baletmistrzów jak Feliks Parnel, Stanisław Miszczyk, Eugeniusz Papliński, Jerzy Gogół, Teresa Kujawa, Witold Borkowski, Conrad Drzewiecki. Debiutuje jako choreograf w studenckim „Teatrze Nurt”, gdzie wspólnie z reżyserem Januszem Nyczakiem, zrealizowali prapremierę „Operetki” Gombrowicza. Te pierwsze próby choreograficzne potwierdzają jego twórczy talent w tej dziedzinie. Podejmuje współpracę z Telewizją Poznańską i Operą Bałtycką. Następnie osiada na Śląsku.

„Nocą Walpurgii” w „Fauście” Gounoda w 1971 r. rozpoczyna Henryk Konwiński swoją niezwykle owocną współpracę z ówczesnym dyrektorem Opery Śląskiej Napoleonem Siessem. To przedstawienie pod kierownictwem muzycznym N. Siessa i w choreografii H. Konwińskiego otrzymuje najwyższe ogólnopolskie oceny, a „Noc Walpurgii” zostaje uznana przez krytyków za wybitną. Podobne oceny otrzymuje wkrótce „Aida” zrealizowana w tym samym zespole. Na scenie Opery Śląskiej debiutuje jako choreograf pełnospektaklowym baletem „Stworzenie Świata” z muzyką A. Pietrowa (prapremiera polska). Objawia się wtedy jako reżyser operowy – twórca cieszącej się powodzeniem przez długie lata melodramatycznej „Traviaty” i demonicznej „Salome” , w której, jak pisali krytycy: „demonstruje skalę swego sugestywnego talentu jako reżyser i choreograf obdarzony ogromną inwencją i bogactwem środków wyrazu”.

Pierwszy okres pobytu w Bytomiu owocuje w podróże stypendialne i cenne laury, w tym nagrodę na I Ogólnopolskim Konkursie Baletowym w Łodzi. W tym czasie odbywa podróże do Addis Abeby i Hawany, gdzie spotyka się i nawiązuje współpracę z Alicją Alonso. Przebywa na stypendium w Het Nationale Ballet w Amsterdamie. W Nederlands Dans Theater (Haga) uczestniczy w pracach zespołu Bejarta w Brukseli, doskonali swój warsztat w Petersburgu i w Indiach (Delhi). Powraca do Poznania, by objąć kierownictwo baletu. Z tego czasu na szczególną uwagę zasługuje balet „Romeo i Julia” Prokofiewa z udziałem Olgi Kozimali w roli tytułowej, a także „La Peri” – ułożony specjalnie dla niej. W 1981 r. ponownie wraca do Bytomia, do Opery Ślaskiej, i ten „bytomski okres” obfituje w wiele imponujących osiągnięć. Jest to efektem doskonałej współpracy z dyrektorem Napoleonem Siessem, którą przerwała jego nagła śmierć w listopadzie 1986 r.

Konwiński tak mówi o nim:

„Był to człowiek wspaniały, prawdziwy artysta, z którym można było „porywać się na wszystko”.  On zawsze czegoś szukał i zawsze ważył się na rzeczy, które wydawały się nie do spełnienia”.

Według Henryka Konwińskiego najważniejsze jego choreografie to: „Stworzenie Świata”, potem „Romeo i Julia” w Poznaniu, „Wariacje na temat Franka Bridge’a” Brittena, (pierwsza realizacja w Bytomiu, potem w Warszawie w Teatrze Wielkim), „Epitafium na śmierć Szymanowskiego”, „Stabat Mater”, „W górę w dół” i „Ad Montes – Balety Tatrzańskie” do muzyki W. Kilara.

We współpracy z Operą Śląską pod dyrekcją Tadeusza Serafina zostały zrealizowane tak ważne balety jak: „Coppelia”, „Don Kichot”, „Dziadek do orzechów”, „Córka źle strzeżona” „Pan Twardowski”,  „Romeo i Julia” do muzyki Berlioza oraz spektakle operowe: „Straszny dwór” S. Moniuszki, „Ernani” i „Rigoletto”  G. Verdiego, „Madama Butterfly” G. Pucciniego, „Gioconda” A. Ponchiellego, „Orfeusz i Eurydyka”  Ch. W. Glucka. Nie stronił też od lżejszej muzy, czego dowodzi reżyseria: „Zemsty nietoperza” J. Straussa,  „Wesołej wdówki”  F. Lehara, „Barona cygańskiego” J. Straussa i „Hrabiny Maricy” E. Kalmana oraz  „Balu w Savoyu” P. Abrahama   i  „Oklahomy” R. Rodgersa  w Gliwickim Teatrze Muzycznym.  Wiele z jego realizacji zyskało prestiżowe nagrody i miano wydarzeń artystycznych.

Chętnie podejmuje się choreografii w spektaklach teatrów offowych i wielkich widowisk plenerowych: „Carmina burana”, „Straszny dwór” i „Gioconda” we Wrocławiu, „Exodus” oraz spektakle Teatru-A „Pieśń o św. Franciszku” i „Jonasz” w katowickim „Spodku”. W bytomskich Dolomitach Sportowej Dolinie: „Straszny dwór”, „Nabucco”, „Halka”, w krakowskich Skałkach – „Halka”. Jest dziś Henryk Konwiński choreografem i reżyserem potrafiącym uporać się z każdą materią muzyczną. Rytm, który nosi w sobie, pozwala mu panować nad scenami w „Zemście Nietoperza”, „Balu w Savoyu”, „Kramie z Piosenkami”, czy „Zielonym Gilu”. Wszyscy wiedzą (w środowisku artystycznym), jak bardzo jest pomocny Henryk Konwiński innym reżyserom. Jak innymi spektaklami byłyby bez jego choreografii, czy ruchu scenicznego: „Skrzypek na dachu”, „Cabaret”, „Pocałunek Kobiety Pająka”, „The Rocky Horror Show” w Teatrze Rozrywki w Chorzowie, „Evita” w Gdyni, „Kordian”, „Iwona Księżniczka Burgunda” w Sosnowcu, czy „Krzesła”  w Teatrze Śląskim. W offowym Teatrze „A” z Gliwic widowiska : „Apokalipsa”, „Dawid”, „Totus Tuus”, „Giganci” oraz „Pelikan” prezentowany m.in. w Rzymskim Panteonie.

Oprócz sceny, wielką pasją Henryka są przyjaźnie, w których, jak sam mówi: „najbardziej ceni  sobie wierność”, następnie podróże po świecie i wyprawy w Tatry, w których za największe swoje osiągnięcie uważa zdobycie Kościelca. Dzięki błyskotliwemu poczuciu humoru wiele jego dzieł scenicznych naznaczonych jest dowcipem, który Konwiński jako jeden z niewielu wprowadzał do choreografii już w latach siedemdziesiątych np. w telewizyjnym serialu „Alfabet rozrywki” w Poznaniu, „Żywoty instrumentów” w Telewizji Katowice.

Sam o sobie mówi:

„Nie wziąłem się znikąd. Patrzyłem i patrzę na artystów z szacunkiem, często patrzyłem z uwielbieniem na tych, z którymi się zetknąłem w początkach mojej pracy na scenie. Był to Stanisław Miszczyk ze swoją romantyczną wizją „Jeziora łabędziego”, Teresa Kujawa, i Eugeniusz Parnell, u którego zadebiutowałem w „Panu Twardowskim”. Kiedy później przygotowywałem swojego „Twardowskiego” w Poznaniu, zdawałem sobie sprawę, że staję wobec ogromnego zadania. Przykładem dla mnie był także uczynny Władysław Milon. Wspaniały Edmund Koprucki, Ryszard Radek, a przede wszystkim Conrad Drzewiecki, który „zaraził” mnie choreografią”.

Dzisiaj, już na stałe zadomowiony na Śląsku, jest  wierny odpowiedzi, której dwadzieścia dwa lata temu, udzielił w wywiadzie do gliwickiego Radia Puls. Na pytanie: „Czym dla pana jest sztuka?, odpowiedział: „Sztuka dla mnie to nieustanna podnieta, pozwalająca bez przerwy odkrywać coś nowego, pięknego, niezwykłego”.

W obszernym folderze wydanym przez Operę Śląską z okazji jubileuszu pracy artystycznej i odbywającymi się w związku z tym Dniami Henryka Konwińskiego, napisano między innymi: „Pana wielką wyobraźnię i głębię humanistycznego przekazu, giętkość, elastyczność, zdolność wchłaniania odmiennych kultur widać w kolejnych choreografiach, w ich pięknym języku, dialogu, który nie wymaga słów. Dopóki w Bytomiu jest Pan, Olga Kozimala,  możemy być spokojni o losy sceny, bo jeszcze po orbitach teatru i szkoły, którą Pan przez kilka lat artystycznie prowadził, krążą wspaniałe gwiazdy bytomskiej sceny”.

Nagrody i odznaczenia Henryka Konwińskiego:

  • 1973 r. – Nagroda za III miejsce w I Ogólnopolskim Konkursie Choreograficznym w Łodzi
  • 1975 r. – Złoty Krzyż zasługi
  • 1976 r. – Nagroda Wojewody za wysokie osiągnięcia artystyczne w dziedzinie choreografii
  • 1977 r. – Złota Odznaka Zasłużony dla Województwa Katowickiego
  • 1990 r. – Złota Maska  za reżyserię i choreografię  przedstawienia „Hrabina Marica” w Operetce  Śląskiej w Gliwicach
  • 1992 r. – Złota Maska za choreografię do Monachomachii i Tańców Połowieckich
  • 1994 r. – Specjalna Złota Maska im. red. Barbary Sośnierz za choreografię i współrealizację „Skrzypka na dachu”, „Sny i Zderzenia” oraz „Historii Żołnierza”.
  • 1995 r. – Złota Maska za choreografię i inscenizację „Szkoły Błaznów”.
  • 1995 r. – Złota Maska za inscenizację i choreografię „Zielonego Gila” i „Ad Montes”.
  • 1995 r. – W dowód uznania zasług Medal Pamiątkowy 50 – lecia Państwowej Opery Ślaskiej.
  • 2000 r. – Teatralna Kurtynka za wkład pracy włożony w życie artystyczne Teatru Dzieci Zagłębia
  • 2004 r. – Złota Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Śląskiego
  • 2005 r. – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 2005 r. – Nagroda Stowarzyszenia Autorów ZAIKS za całokształt twórczości w dziedzinie choreografii.
  • 2009 r. – Nagroda za szczególne zaangażowanie w pracach  Jury ogólnopolskich konkursów tańca w 50-lecie ich istnienia
  • 2010 r. – Złota Maska za inscenizację i choreografię  „Romeo i Julia” Berlioza.
  • 2010 r. – Teatralna Nagroda  Muzyczna im. Jana Kiepury dla najlepszego choreografa.
  • 2010 r. – Perła Śląska, nagroda miesięcznika „Śląsk”
  • 2011 r. – Srebrny Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis
  • 2014 r. – Nagroda ZASP „Terpsychora” za całokształt twórczości
  • 2016 r. – Medal Miasta Bytomia w dziedzinie kultury
  • 2016 r. – Nagroda Marszałka Województwa Śląskiego w dziedzinie choreografii i tańca
Krystyna Krzyżanowska-Łoboda
Kierownik chóru

Profesor Krystyna Krzyżanowska-Łoboda jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach oraz Podyplomowego Studium Emisji Głosu w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Ukończyła również studia podyplomowe na Wydziale Organizacji i Zarządzania Politechniki Śląskiej w specjalności zarządzanie oświatą. Prowadziła wiele zespołów, m.in. Chór Męski „Echo” w Katowicach, Zespół Kameralny „Canticorum” w Gliwicach, Chór Mieszany „Ogniwo” w Katowicach, Chór Państwowej Filharmonii Śląskiej (jako asystent dyrygenta chóru) i Akademicki Chór Politechniki Śląskiej.

Założyła i prowadzi Akademicki Zespół Muzyczny Politechniki Śląskiej, z którym zdobywa liczne nagrody i wyróżnienia w kraju i za granicą. Za swoją pracę artystyczną została uhonorowana licznymi odznaczeniami. Często zapraszana jako juror konkursów chóralnych. Ma w swoim dorobku nagrania płytowe, radiowe i telewizyjne. Współpracuje z wieloma światowej sławy instrumentalistami, wokalistami i dyrygentami, przy projektach dotyczących muzyki różnych epok. Jest ponadto: dyrektorem artystycznym Gliwicko-Zabrskiego Okręgu ŚZChiO, wiceprezesem Gliwickiego Towarzystwa Muzycznego oraz Towarzystwa Przyjaciół Gliwic; współorganizatorem i jurorem Festiwalu „Cantate Deo” i członkiem Niemieckiego Towarzystwa Muzycznego. W katowickiej Akademii Muzycznej prowadzi m.in. zajęcia z dyrygentury chóralnej oraz zespoły wokalne Instytutu Wokalno-Aktorskiego. Od roku 2012 jest kierownikiem chóru Gliwickiego Teatru Muzycznego. Od roku 2014 kieruje chórem Opery Śląskiej w Bytomiu.

Grzegorz Pajdzik
Kierownik baletu

Grzegorz Pajdzik jest absolwentem Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Ludomira Różyckiego w Bytomiu oraz Wyższej Szkoły Umiejętności im. Stanisława Staszica w Kielcach na kierunku taniec. Po ukończeniu szkoły baletowej (w 1988 r.) rozpoczął pracę w Operze Śląskiej w Bytomiu jako koryfej baletu. Po dwóch latach awansował na solistę baletu. Tańczył wszystkie pierwszoplanowe role w takich przedstawieniach baletowych jak: „Królewna Śnieżka" (Książę), „Coppelia" (Franciszek), „Dziadek do orzechów" (Książę, Drosselmajer) „Kopciuszek" (Książę), „Pan Twardowski" (Diabeł), „Czar Straussa" (Chłopiec), „Byczek Fernando" (partia tytułowa), „Piotruś i wilk" (Piotruś), „Don Kichot" (Basil), pierwszoplanowe role w baletach: „Bolero", „Wizje-Sny-Zderzenia", „Barwy Tańca", „Balety Tatrzańskie", „Ad Montes", „Paquita", „Gissela", „Carmen". Bierze również udział w spektaklach operowych i operetkowych oraz koncertach, w tym również charytatywnych. Współpracował z Teatrem Wielkim w Poznaniu, Teatrem Rozrywki w Chorzowie, Teatrem Muzycznym w Gliwicach. Brał udział w tournée zagranicznych po: Japonii, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Holandii, Niemczech, Francji, Belgii, Szwajcarii oraz Hiszpanii. Po ukończeniu studiów w WSU w Kielcach (w 2012 r.) podjął pracę w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej w Bytomiu jako nauczyciel tańca. Od 2015 roku jest również asystentem choreografa. Współpracował przy baletach „Romeo i Julia", „Na kwaterunku" i „Krzesany”. Od roku 2017 jest kierownikiem baletu Opery Śląskiej w Bytomiu.

Aleksandra Piotrowska-Zaręba
asystent | z-ca kierownika baletu

Absolwentka Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im.Ludomira Różyckiego w Bytomiu. W 2011 otrzymała tytuł magistra sztuki na Uniwersytecie Muzycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Uczestniczyła w wielu konkursach baletowych w kraju i za granicą, m.in: w Międzynarodowym Konkursie Baletowym w Caen (Francja); w latach 1999 i 2001 była finalistką Ogólnopolskich Konkursów Tańca im. Wojciecha Wiesiołłowskiego w Gdańsku, brała również udział w Międzynarodowym Konkursie Baletowym w Warnie (2002), w Konkursie „Najlepszy Absolwent” Szkół Baletowych w Polsce (Szczecin 2002), była półfinalistką Prix de Lausanne (2001) i Vaganova Prix w St. Petersburgu (2002). 

Za osiągnięcia artystyczne otrzymała Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2000 i 2002 roku, Stypendium Jolanty i Aleksandra Kwaśniewskich w 2002 r. i Stypendium na naukę w National Ballet School of Canada w Toronto w 2001 r. (nagroda w konkursie Prix de Lausanne). 

Od roku 2010 jest pedagogiem tańca klasycznego w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej im. Ludomira Różyckiego w Bytomiu, gdzie przygotowywała uczniów do dyplomów oraz laureatów prestiżowych konkursów baletowych (II miejsce w 2015 i I miejsce w 2017 w Ogólnopolskim Konkursie Tańca w Gdańsku, tytuł „Młodego Tancerza Roku”, wyróżnienie w Konkursie „Złote Pointy” w Szczecinie).

Jako tancerka oraz solistka baletu takich Teatrów jak: Opera Śląska w Bytomiu, Teatr Wielki w Poznaniu, Opera Wrocławska, wystąpiła m.in. w spektaklach baletowych: „Jezioro Łabędzie”, „Don Kichot” (Tancerka Uliczna, Przyjaciółka Kitri, Królowa Driad, Dulcynea), „Dziadek do orzechów” (Klara, solo w Walcu Kwiatów, Śnieżynka), „Królewna Śnieżka” (Królewna Śnieżka, Ptaszek), „Pan Twardowski” (Królowa Wschodu - Najpiękniejsza), „Kopciuszek” (Dobra Wróżka - Biała Magia, siostra Kopciuszka Lena), „Figle Szatana” (Diablica), „Kot w Butach (Królewna), „The Beatles and Queen”, „Romeo i Julia”, „Córka źle starzeżona”, „Na kwaterunku” (Zosia).

W 2016 r. otrzymała odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” wydaną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w roku 2017 - Nagrodę Centrum Edukacji artystycznej za osiągniecia pedagogiczne.

Dyrygenci
Franck Chastrusse Colombier
Kierownik muzyczny

Franck Chastrusse Colombier ukończył dyrygenturę orkiestrową w École Normale de Musique de Paris, oraz posiada wyższe wykształcenie w tej dziedzinie z Accademia Chigiana. 
Uczył się u Georges Prêtre (Teatro la Fenice, Opera de Paris et Orchestre National e France) oraz Maurizio Arena. Mając 22 lata zadebiutował operą Rigoletto w Orvieto, co spowodowało zaproszenia do kolejnych produkcji takich jak Traviata, Trovatore, Madama Butterfly, Barbiere di Siviglia. Współpracował również z Opera w Massy w charakterze dyrygenta asystenta oraz miał zaszczyt pełnić tę rolę u boku Alain Guingal (Opéra d’Avignon et Orchestre National d’Ile de France). Franck Chastrusse Colombier jest laureatem European Union Young Conductors Competition i zdobywcą pierwszego miejsca podczas Luigi Mancinelli International Competition (2014). Miał zaszczyt współpracować z wielkimi artystami m.in. z takimi jak Leo Nucci (Théâtre des Champs Elysées) i Olga Borodina (Opera de Massy). Jest współtwórcą oraz dyrektorem artystycznym projektu „Operowy Bus” przy operze w Massy (którego partnerem właśnie się stał program Erasmus). W wieku 28 lat Franck Chastrusse Colombier objął stanowisko dyrektora artystycznego orkiestry „Paryskiego Stowarzyszenia Symfonicznego”, stając się zarazem najmłodszym dyrektorem istniejącego od 1923 roku stowarzyszenia. Dyrygował operą „Carmen“ w Operze Wrocławskiej, koncertował z Operą Massy (Concert Offenbach), także w Irlandii („Wesoła Wdówka”) i w Szanghaju (Koncert Beethoven).  Obecnie jest asystentem Gabriela Chmury przy „Fauście” w Teatrze Wielkim – Operze w Poznaniu.

http://www.franckchastrussecolombier.com/

Grzegorz Brajner
Dyrygent | współpraca

W 2010 roku ukończył studia dyrygenckie na Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie prof. Jerzego Katlewicza. Uczestniczył w licznych kursach dla dyrygentów pod kierunkiem uznanych pedagogów, m.in. Colina Mettersa i Bernarda Haitinka (w ramach Lucerne Festival). Jest dwukrotnym laureatem stypendium Małopolskiej Fundacji Stypendialnej Sapere Auso za szczególne osiągnięcia artystyczne. Otrzymał również stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W ramach programu Erasmus zrealizował semestr studiów we Frankfurcie n. Menem. W latach 2010 – 2015 prowadził w Akademii Muzycznej w Krakowie zajęcia Przygotowania muzycznego opery oraz Przygotowania muzycznego partii operowych. W Szkole Muzycznej II st. im. B. Rutkowskiego w Krakowie prowadził orkiestrę młodzieżową, z którą koncertował m.in. w Konzerthalle Bamberg w Niemczech. W czerwcu 2015 r. zakwalifikował się do Programu Kształcenia Młodych Talentów Akademia Operowa w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie. W Operze Krakowskiej pracował jako akompaniator zespołu baletu i asystent kierownika muzycznego, biorąc udział w przygotowaniu takich oper jak: Le nozze di Figaro, L’elisir d’amore, Orphée et Eurydice, Il Trovatore, L’amour des trois oranges. Pełnił funkcję korepetytora solistów w Operze Krakowskiej i uczestniczył w przygotowaniu takich premier, jak: Mefistofeles, La belle Hélèene, Straszny dwór, La Bohème, Il Turco in Italia, Tannhäuser, Król Roger, Olga Bo, Don Pasquale, Les contes d’Hoffmann. Jako dyrygent prowadził koncerty, współpracując z orkiestrami Filharmonii Krakowskiej, Filharmonii Częstochowskiej, Filharmonii Kaliskiej i Filharmonii Sudeckiej. Dyrygował również prawykonaniami utworów młodej polskiej kompozytorki Anny Sowy. (Essen, 2015 r.; Łódź, 2016 r.) W 2014 r. objął kierownictwo muzyczne i poprowadził spektakl Frankenstein!! HK Grubera, który był polskim prawykonaniem tego utworu (14.01.2014, Opera Krakowska). W 2017 r. Grzegorz Brajner otrzymał stopień doktora w dyscyplinie Dyrygentura nadany przez Akademię Muzyczną im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy.

Stephen Ellery
Dyrygent | współpraca

Dyrygent o międzynarodowej sławie, aranżer, producent muzyczny i wielki wielbiciel Stanisława Moniuszki. W latach 1988-1991 studiował dyrygenturę orkiestrową w Krakowie pod kierunkiem Jerzego Katlewicza, a potem do 1995 roku w Sankt Petersburgu (Rosja) pod kierunkiem Ilii Musina. Obecnie dyryguje London Gala Orchestra. Ze swoimi muzycznymi projektami jeździ po całym świecie. Współpracuje m.in. z Orquesta Filarmónica de la Ciudad de México oraz Orquesta Sinfónica Nacional del Perú. Kieruje muzycznie Operą Polską w Londynie przy Polskim Ośrodku Społeczno-Kulturalnym, gdzie w ciągu ostatnich pięciu lat odbyły się premiery dzieł Stanisława Moniuszki. Zaangażowany w projekty muzyczno-kulturalne na 2018 r. i 2019 r. Obejmują one m.in. koncert w Royal Albert Hall z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę. Laureat licznych międzynarodowych konkursów dyrygenckich (Bartok Interna onal Opera Conduc ng Compe on, Międzynarodowy Konkurs Dyrygentów im. Fitel-berga w Katowicach). Jako gość prowadził muzyków na koncertach w Chinach, Tajlandii, Indiach, Wietnamie, Australii, Litwie, Rosji, Włoszech, Francji czy Ghanie. Ellery ma również za sobą długoletnią współpracę z orkiestrami w Polsce, m.in. z zespołami Filharmonii: Śląskiej, Krakowskiej i Podlaskiej. Brał także udział w trasach międzynarodowych z Pro Musica Wrocław. Mówi biegle w dziewięciu językach, także po polsku.

Andrzej Knap
Dyrygent | współpraca

Absolwent Wyższej Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie na Wydziale Instrumentalnym (klasa waltorni – 1975) i na Wydziale Teorii, Kompozycji i Dyrygentury w klasie wybitnego dyrygenta – prof. Bohdana Wodiczki (1978).
Swoje umiejętności doskonalił w Weimarze na Mistrzowskim Kursie Dla Młodych Dyrygentów w klasie prof. Kurta Masura. Jako dyrygent debiutował w 1978 r. w Teatrze Wielkim w Łodzi prowadząc „Traviatę” G. Verdiego. Na tej scenie prowadził również takie przedstawienia, jak: „Cyganeria” G. Pucciniego, „Don Carlos”, „Otello” G. Verdiego, „Wolny strzelec” C. M.Webera, „Straszny dwór” St. Moniuszki.

W latach 1979-1981 pracował jako dyrygent w Operetce Warszawskiej. W 1982 roku podpisał kontrakt jako dyrektor artystyczny Orkiestry Symfonicznej w Bogocie (Kolumbia). Po powrocie do kraju pełnił funkcję dyrektora artystycznego Opery w Bydgoszczy, gdzie przygotował i prowadził takie premiery, jak: „Halka” St. Moniuszki, „Bal maskowy” G. Verdiego, „Kopciuszek” G. Rossiniego. W 1985 roku wyjechał na kontrakt do Turcji, gdzie był I dyrygentem Opery w Izmirze i zrealizował takie premierowe przedstawienia, jak: „Madama Butterfly” G. Pucciniego, „Napój miłosny” G. Donizettiego oraz balet „Copelia” L. Delibesa. W sezonie artystycznym 1987-1988 był kierownikiem artystycznym Opery i Operetki w Szczecinie, a w latach 1989-1993 – Operetki Warszawskiej, gdzie przygotował i dyrygował premiery: „Wesołą wdówkę” F. Lehara, „Życie Paryskie” J. Offenbacha, „Noc w Wenecji” J. Straussa i „Błękitną maskę” F. Raymonda. Z dwoma ostatnimi wielokrotnie występował w teatrach Niemiec i Holandii. W 1995 objął stanowisko dyrektora artystycznego Opery Bałtyckiej, gdzie zrealizował wiele znaczących premier: m. in. „Toscę” G. Pucciniego, „Cyrulika sewilskiego” G. Rossiniego, „Zemstę nietoperza” J. Straussa i „Wesołą wdówkę” F. Lehara. W Operze Śląskiej, z której zespołem w ostatnich latach wyjeżdżał na tournee z operami G. Verdiego: „Nabucco” (Niemcy) i „Rigoletto” (Francja), objął kierownictwo muzyczne nad premierowymi realizacjami musicali „Phantom” (2011) i „My Fair Lady” (2013). Brał również udział w nagraniu dwupłytowego albumu „Opera Śląska poleca – hity operowe i operetkowe” (2012). Od roku 1999 był dyrektorem artystycznym Teatru Muzycznego w Łodzi. Pod jego kierownictwem zespół łódzkiego Teatru Muzycznego wielokrotnie występował podczas tournee po Niemczech i Belgii, w tak prestiżowych miejscach, jak: Filharmonia w Berlinie, Deutsche Oper i Konzerthaus w Berlinie, Filharmonia w Monachium, Herkulessaaf w Monachium, Teatr w Wolfsburgu, Cirque Royal w Brukseli i wiele innych. Brał również udział w festiwalach w Polsce (Krynica, Sanok, Wrocław) i Niemczech (Klingenberg i Balve-Hoehle).

W 2004 roku dyrygował w Królewskim Teatrze de la Monnaie w Brukseli podczas galowego koncertu pod auspicjami Ministra Spraw Zagranicznych Włodzimierza Cimoszewicza, w którym wzięli udział Małgorzata Walewska, Dariusz Stachura i orkiestra Teatru Muzycznego w Łodzi. W roku 2006 zrealizował na specjalne zamówienie niemieckiej agencji artystycznej operę „Czarodziejski flet” W. A. Mozarta, którą dyrygował ponad 30 razy podczas kolejnego tournee teatru po Niemczech.
Współpracuje z większością filharmonii w Polsce. Pod jego batutą występowały takie gwiazdy, jak: Stefania Toczyska, Wiesław Ochman, Ryszard Karczykowski, Urszula Kryger, Marcin Bronikowski, Małgorzata Walewska, Paulos Raptis, Aleksandra Kurzak, Krystian Zimmerman, Janusz Olejniczak, Piotr Paleczny, Lidia Grychtołówna , Rinko Kobayashi, Konstanty Andrzej Kulka, Wadim Brodski, Bartłomiej Nizioł, Waldemar Malicki, Bogna Sokorska, Wanda Polańska, Grażyna Brodzińska i wiele innych.

Od 2009 roku związany stałą współpracą z Teatrem Muzycznym w Lublinie, gdzie pod jego kierownictwem muzycznym przygotowano spektakle: „Nabucco” G. Verdiego, „Karnawał zwierząt” C. Saint-Saensa, „Phantom” M. Yestona, operowe widowisko dla dzieci „Mały Czarodziejski flet”.

Jakub Kontz
Dyrygent | współpraca

Dyrygent. Ukończył dyrygenturę na Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu oraz filozofię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zadebiutował w 2004 roku prowadząc Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Wrocławskiej podczas koncertu finałowego wieńczącego Międzynarodowy Kurs Dyrygencki prowadzony przez Maestro Kurta Masura. Studia w klasie prof. Mieczysława Gawrońskiego ukończył dwa lata później, dyrygując Orkiestrą Filharmonii Wrocławskiej podczas koncertu dyplomowego. W 2007 roku uzupełniał studia w zakresie dyrygentury operowej pod kierunkiem Maestro Donato Renzettiego w Accademia Musicale Pescarese (Włochy). Brał udział w licznych kursach dyrygenckich w Polsce i we Włoszech. Współpracował z Wrocławskim Teatrem Polskim. Przez niemal dekadę związany z Operą Bałtycką w Gdańsku, gdzie przez trzy sezony pełnił funkcję kierownika muzycznego. W gdańskiej Operze dyrygował takimi spektaklami jak m.in. „Don Giovanni” W. A. Mozarta, „Rigoletto”, „La Traviata” G. Verdiego, „Dziadek do orzechów” P. Czajkowskiego, „Maria” R. Statkowskiego.

W grudniu 2011 odbyła się pod jego kierownictwem muzycznym premiera baletu „Kopciuszek” S. Prokofiewa w choreografii Eugenia Scigliana. W kolejnych sezonach wystąpił gościnnie prowadząc Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Narodowej w Warszawie (w programie utwory F. Poulenca oraz I. Strawińskiego) oraz Orkiestrę Symfoniczną Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku podczas wielkiej gali operowej. Współpracował z Międzynarodowym Konkursem Operowym Armel na Węgrzech w charakterze jurora. Dotychczas dyrygował następującymi zespołami: Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej w Warszawie, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Wrocławskiej, Polską Orkiestrą Sinfonia Iuventus, Orkiestrą Symfoniczną Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, Orkiestrą Opery Śląskiej w Bytomiu, Capella Bydgostiensis, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy, Orchestra Sinfonica Internazionale Giovanile di Pescara (Włochy), Sofia Festival Orchestra (Bułgaria), Szeged Symphony Orchestra (Węgry).

W Operze Śląskiej objął kierownictwo muzyczne nad premierą opery „Moc przeznaczenia” G. Verdiego (2017).

Tadeusz Kozłowski
Dyrygent | współpraca

Studia dyrygenckie ukończył w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie w klasie dyrygentury symfoniczno-operowej prof. Bogusława Madeya. Jeszcze w czasie studiów został zaangażowany do Teatru Wielkiego w Łodzi, gdzie przeszedł wszystkie stopnie kariery dyrygenckiej (asystent dyrygenta, dyrygent, kierownik wokalny, dyrygent-szef orkiestry), by w latach 1981-1987 pełnić funkcję dyrektora artystycznego tej sceny. W roku 1985 wraz z zespołem Teatru Wielkiego w Łodzi i gwiazdami takimi jak Maria Chiara, Fiorenza Cossotto, Nunzio Todisco i Ivo Vinco zainaugurował działalność odrestaurowanego Teatro Vittorio Emanuele w Messynie. W latach 1987-1992 był pierwszym dyrygentem Macedońskiej Opery Narodowej i Macedońskiej Filharmonii Narodowej w Skopje, koncertował także w wielu miastach Republiki oraz wielokrotnie prowadził gościnnie spektakle w Chorwackiej Operze Narodowej w Zagrzebiu. 

Po powrocie do kraju w latach 1996-1998 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru Muzycznego w Łodzi. We wrześniu 1998 roku na nowo objął stanowisko dyrektora artystycznego Teatru Wielkiego w Łodzi i pełnił ją do roku 2000, a następnie ponownie w latach 2004-2005. Dla tej sceny przygotował ponad 50 premier, w tym prapremiery polskie: Echnaton Ph. Glassa, Dialogi karmelitanek F. Poullenca, Adriana Lecouvreur F. Cilei, Kandyd L. Bernsteina. W latach 2001-2002 był dyrektorem artystycznym Opery i Operetki w Krakowie.

Ma w repertuarze ponad 70 pozycji operowych, baletowych i operetkowych. Poprowadził ponad 3000 spektakli oraz koncertów symfonicznych i kameralnych. Występował gościnnie w niemal wszystkich krajach Europy. Jest laureatem Brązowego Medalu Zasłużony Kulturze GLORIA ARTIS i „Maski Masek” – Nadzwyczajnej Złotej Maski przyznanej podczas jubileuszu 40-lecia Teatru Wielkiego w Łodzi za 50 znakomitych realizacji w tym teatrze. Od 2005 był w nim I dyrygentem, od października 2008 pełnił w Teatrze również funkcję kierownika muzycznego, a następnie do lipca 2011 – zastępcy dyrektora ds. muzycznych.  Począwszy od września 2009 do połowy 2011 był także dyrektorem muzycznym Opery Narodowej w Warszawie. W 2013 roku minister kultury przyznał mu odznakę „Zasłużony dla kultury polskiej”. W Teatrze Wielkim w Poznaniu przygotował w 2013 roku polską prapremierę „Portretu" M. Weinberga, za którą otrzymał nagrodę najlepszego polskiego dyrygenta operowego od fundacji im. Jana Kiepury. W latach 2104 - 2016 był dyrektorem muzycznym Opery Bałtyckiej w Gdańsku. W 2017 roku obchodził jubileusz 45-lecia pracy artystycznej.

Maciej Tomasiewicz
Dyrygent | współpraca

Absolwent i doktorant Akademii Muzycznej w Katowicach, gdzie ukończył studia w specjalnościach: kompozycja i teoria muzyki oraz dyrygentura symfoniczno-operowa w klasie dr hab. S. Bywalca. Uczestniczył w  Mistrzowskim Kursie Dyrygenckim prowadzonym przez M. Dittricha w Budapeszcie, gdzie w drodze konkursu otrzymał II nagrodę, a także w kursach prowadzonych m.in. przez G. Chmurę, J. Kaspszyka czy L. Livingstona. Jest związany z Orkiestrą Kameralną Archettiz którą współpracował jako skrzypek - a od 2014 roku jako jej dyrygent. Pod jego kierownictwem Archettizdobyło II nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Orkiestr Smyczkowych w Bydgoszczy (2018). Od 2015 roku prowadzi działalność pedagogiczną jako dyrygent szkolnych orkiestr młodzieżowych – Polskiej Młodzieżowej Orkiestry Symfonicznej (Bytom) i Młodzieżowej Orkiestry Symfonicznej im. K. Szymanowskiego (Katowice) - z którymi osiąga sukcesy podczas konkursów i festiwali. Dotychczas asystował dyrygentom tej miary, co: M. Jurowski, G. Chmura, J. Kaspszyk, A. Liebreich, M. J. Błaszczyk, M. Klauza, T. Kozłowski czy S. Bywalec. Współpracował jako asystent dyrygenta z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, a także z Teatrem Wielkim w Łodzi, gdzie przygotowywał premierę Strasznego dworu S. Moniuszki w reżyserii K. Jandy po wygranym konkursie na stanowisko asystenta-dyrygenta. Prowadził koncerty m.in. z Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej, Orkiestrą Opery i Filharmonii Podlaskiej, Filharmonią Kaliską, Śląską, Świętokrzyską, Zielonogórską, Śląską Orkiestrą Kameralną, Orkiestrą Muzyki Nowej. W sezonie 2016-2017 pracował jako asystent dyrygenta z Polską OrkiestrąSinfonia Iuventus. W tym samym czasie rozpoczął współpracę z Operą Śląską w Bytomiu. Ponadto został dwukrotnie wyłoniony przez Instytut Muzyki i Tańca w ramach edycji programu „Dyrygent-rezydent” wraz z Filharmonią Śląską oraz Operą i Filharmonią Podlaską.

Asystenci reżysera
Bernadeta Maćkowiak
Asystentka reżysera
Bogdan Desoń
Asystent reżysera/współpraca
Soliści
Leokadia Duży
Sopran

Absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej w Katowicach.

Dyplom w klasie doc. Ireny Lewińskiej w 1989 r. Solistka Opery Śląskiej w Bytomiu od 1989 r. Współpraca z Operetką Warszawską , Filharmonią Śląską , Filharmonią Opolską w Opolu, Filharmonią Zielonogórską , Filharmonią Zabrzańską, Filharmoniami w Jeleniej Górze i Toruniu oraz instytucjami organizującymi koncerty na terenie całego kraju.

Wielokrotnie występowała w Niemczech i Holandii.
Występy w spektaklach Opery Śląskiej m.in. w rolach : Adeli – „Zemsta nietoperza”, Paminy -„Czarodziejski flet”, Frasquity – „Carmen”, Despiny – „Cosi fan tutte”, Zerliny – „Don Giovanni”, Adiny – „Napój miłosny”, Fiodora – „Borys Godunow”, Maszy – „Carewicz”, Walentyny – „Wesoła wdówka’, Arseny – „Baron cygański”.

Justyna Dyla
Sopran | współpraca

Absolwentka Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, w klasie śpiewu Krystyny Świder. Uczestniczyła w kursach mistrzowskich, m. in. prof. Teresy Żylis-Gary oraz Daniela Weeks’a.

W Operze Śląskiej zadebiutowała partią Despiny w spektaklu dyplomowym „Cosi fan tutte” W. A. Mozarta. Od 2009 roku występuje jako solistka Opery Śląskiej  w Bytomiu wykonując m.in. partie Małgorzaty ( „Faust” Ch. Gounoda ), Micaeli („Carmen” G. Bizeta ), Christine („Phantom” M. Yestona, A. Kopita), Elżbiety („Maria Stuarda” G. Donizetti’ego ), Tatiany („Eugeniusz Oniegin” –  P. Czajkowskiego), Safii („Baron cygański” J. Straussa). W listopadzie 2007 roku wystąpiła w spektaklu „Wesele Figara” W. A. Mozarta jako Zuzanna, wystawionym w Opera Kentucky w Louisville (Stany Zjednoczone) w kooperacji z Uniwersytetem w Louisville. W 2008 roku występowała jako Hirtenknabe w „Tosce” G. Pucciniego podczas Festiwalu Operowego w Bregenz (Austria). Uczestniczyła w Międzynarodowym Koncercie z okazji 325. Rocznicy Odsieczy Wiedeńskiej, (prawykonanie partii sopranowej w utworze „Deus Vicit” Henryka Jana Botora). Wzięła udział w nagraniu płyty z polskimi kolędami z towarzyszeniem Chóru Opery Śląskiej, oraz w nagraniu albumu „Musica Sacromontana”, wykonując partie solowe w „Requiem ex D” oraz „Litanii F-dur”. Józefa Zeidlera.

Występowała także z Filharmonią Śląską w Katowicach z takimi dyrygentami jak: Mirosław Jacek Błaszczyk, Massimiliano Caldi, Kimcherie Lloyd (USA),  Ulf Schirmer (Austria). W 2007 roku była finalistką konkursu im. Haliny Halskiej-Fijałkowskiej we Wrocławiu. Ma w repertuarze liczne partie operowe (Małgorzata –  „Faust” Gounoda), Tatiana („Eugeniusz Oniegin” – Czajkowski), Mimi („Cyganeria”, „Madama Butterfly” Pucciniego), Micaela („Carmen” Bizeta), Elżbieta („Maria Stuarda” Donizetti’ego), Christine („Phantom” – Yestona / Kopita), Zuzanna („Wesele Figara”  Mozarta), Eurydyka („Orfeusz i Eurydyka” Glucka) oraz oratoryjno-kantatowe, jak np.” Stabat Mater” G. Rossiniego, „Requiem”, „Missa Solemnis” W. A. Mozarta i inne.

Swietłana Kaliniczenko
Sopran

Strona Swietłany Kaliniczenko
www.kalinichenko.eu

Joanna Kściuczyk-Jędrusik
Sopran

Absolwentka Akademii Muzycznej w Gdańsku. Debiutowała partią Paminy w „Czarodziejskim flecie” W. A. Mozarta w Düsseldorfie. Od 1992 roku jest solistką Opery Śląskiej w Bytomiu. W swoim repertuarze scenicznym posiada wiele znaczących ról m.in.: Donna Anna – „Don Giovanni”, Tatiana – „Eugeniusz Oniegin”, „Madama Butterfly” – rola tytułowa, Nedda – „Pajace”, Wenus – „Tannhäuser”, Maryna – „Borys Godunow”, Mimi – „Cyganeria”, Boulotte – „Rycerz Sinobrody”, Elżbieta – „Don Carlos”, „Halka” – rola tytułowa, Sylwia – „Księżniczka czardasza”, Rozalinda – „Zemsta nietoperza”, Sonia – „Carewicz”, Eurydyka – „Orfeusz i Eurydyka” oraz role tytułowe w „Hrabinie Maricy” i „Wesołej wdówce”. Wzięła też udział w niezwykle ciekawym przedsięwzięciu, jakim była polska prapremiera autorskiej opery współczesnej Piotra Szmitke – „Muzeum histeryczne Mme Eurozy”.

Ponadto bardzo często bierze udział w koncertach Opery Śląskiej, nie tylko jako sopranistka, ale także jako konferansjer. Oprócz uznania krytyków cieszy się również niesamowitą sympatią publiczności, czego wyrazem są telefony od melomanów z podziękowaniami i gratulacjami. Od wielu lat bierze udział w tournee zagranicznych Opery Śląskiej do Niemiec, Włoch, Holandii, Belgii, Francji, czy Luksemburga, czym przyczynia się do promowania polskiej kultury, śląskiego regionu, a przede wszystkim miasta Bytomia i Opery Śląskiej.

Oprócz swojej etatowej pracy Joanna Kściuczyk-Jędrusik bardzo chętnie podejmuje się zadań związanych z działalnością charytatywną. Po pożarze Opery Śląskiej w 2000 r., na zaproszenie fundacji „Most”, wraz z kilkoma solistami Opery Śląskiej, wzięła udział w koncercie w miejscowości Kempen w Niemczech, podczas którego zbierane były fundusze na rzecz odbudowy spalonej części Opery. Później – jeszcze kilkakrotnie – wyjeżdżała z artystami bytomskiego teatru na zaproszenie władz miasta Kempen reprezentując Operę Śląską i miasto Bytom. Kontakt zespołu Opery Śląskiej z zaprzyjaźnionym miastem w Niemczech trwa do dziś. Często bierze również udział w koncertach na rzecz szpitali, organizacji i ośrodków dla dzieci niepełnosprawnych, czy w akcjach typu: „Dzień głośnego czytania”, gdzie znane osobistości regionu czytają dzieciom fragmenty książek. Nie są to z jej strony jednorazowe działania, nigdy nie pozostaje obojętna wobec ludzkiej krzywdy i potrzeb innych ludzi. Najlepszym tego dowodem było zaproszenie jej do udziału w sesji fotograficznej pt. „ Kobiety Bytomia portret nieobojętny” w 2005 r.

W 1996 r. wraz z orkiestrą dętą KWK Staszic nagrała płytę ze śląskimi pieśniami regionalnymi, a w 2001 i 2002 r. – wraz z trzema innymi artystami Opery Śląskiej – nagrała dwie płyty z przebojami operetkowymi; „Zagraj mi melodię swą” oraz „Wino, kobiety i śpiew”. Jako osoba bardzo energiczna i wciąż poszukująca nowych wrażeń artystycznych, angażuje się w bardzo ciekawe projekty kulturalne. Wraz z prof. Tadeuszem Sławkiem oraz kontrabasistą Bogdanem Mizerskim, występuje w ciekawym i nowatorskim przedstawieniu o nietypowej formie pt. „Życie i śmierć Williama Blake’a. Esej na głos i kontrabas”, z którym to programem występują w teatrach w całej Polsce. Ten nietypowy rodzaj współczesnej sztuki , która powstała z poezji, muzyki, obrazu i interpretacji wokalnej stanowiącej tło dla tekstu, wzbudził bardzo pozytywny odzew wśród krytyków i publiczności.

Joanna Kściuczyk-Jędrusik jest jedną z czołowych solistek Opery Śląskiej. Obsadzana jest najczęściej w tytułowych bądź głównych partiach przedstawień. Jest laureatką nagrody Wojewody Śląskiego dla młodych twórców (1996 r.).  W 2005 r. otrzymała nominację do nagrody Marszałka Województwa Śląskiego  „Złota Maska”  za role Eurozy i Halki.

Aleksandra Szafir-Makowska
Sopran

W 2003 r. z wyróżnieniem ukończyła Akademię Muzyczną im. K. Szymanowskiego w Katowicach, w klasie śpiewu solowego prof. Jana Ballarina. W 2000 r. zajęła I miejsce w III Uczelnianym Konkursie Polskiej Muzyki Wokalnej w Katowicach, gdzie otrzymała również nagrodę specjalną honorującą najpiękniejszy głos sopranowy. W marcu 2003 r. została wyróżniona na II Ogólnopolskim Konkursie Wokalnym im. H. Halskiej we Wrocławiu. Finalistka I Międzynarodowego Konkursu Wokalistyki Operowej im. A. Didura w Bytomiu (2004), na którym otrzymała również nagrodę publiczności oraz nagrodę specjalną dyrektora Opery Śląskiej. W maju 2005 r. otrzymała wyróżnienie na XI Konkursie Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w Nowym Sączu. W listopadzie 2006 r. została laureatką II nagrody w II Ogólnopolskim Konkursie Wykonawstwa Muzyki Operetkowej i Musicalowej im. Iwony Borowickiej w Krakowie. Brała udział w Kursach Mistrzowskich prof. Jadwigi Rappé oraz prof. Ewy Czermak organizowanych w ramach Festiwalu „Wratislavia Cantans”.  W latach 2004-2007 czynnie uczestniczyła w warsztatach wokalnych i kursach mistrzowskich prof. Teresy Żylis-Gara. Współpracowała z polskimi i zagranicznymi dyrygentami, takimi jak: Jerzy Salwarowski, Jacek M. Błaszczyk, Tadeusz Wojciechowski, Sławomir Chrzanowski, Ewa Michnik, Tomasz Szreder, Jacek Kasprzyk, Fahrettin Kerimov, Peter Tiboris, Massimiliano Caldi, Vladimir Kiradjiew, Francesco Bottigliero, Tadeusz Zathey, Bassem Akiki. W czerwcu 2006 r. zadebiutowała rolą Micaëli w "Carmen" G. Bizeta w reżyserii Wiesława Ochmana na scenie Opery Śląskiej w Bytomiu, po którym w recenzji  Piotra Nędzyńskiego została przedstawiona jako najlepsza rola w całym przedstawieniu. W grudniu 2006 r. uczestniczyła w Festiwalu Muzycznym w Bretanii (Francja), występując z recitalem oratoryjnym i operowym. W grudniu 2007 r. debiutowała na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie partią Krysty w operze „Bolesław Śmiały” L. Różyckiego.

W latach 2007-2013 była solistką Opery Wrocławskiej, w której kreowała takie partie jak: Fiordiligi ("Cosi fan tutte", W.A. Mozart), Barberina („Wesele Figara”, W.A. Mozart), Mimi ("Cyganeria", G. Puccini), Micaëla ("Carmen", G. Bizet), Zofia ("Halka", S. Moniuszko), Hrabina Ceprano ("Rigoletto", G. Verdi), Ida ("Zemsta nietoperza", J. Strauss), Chava („Skrzypek na dachu” J. Stein, J. Bock, S. Harnick), Pamina („Czarodziejski Flet” W.A. Mozart), Kapturek („ Czerwony Kapturek”, J. Pauer), Alicja („Alicja w Krainie Czarów” R. Chauls), Desdemona („Otello, G. Verdi), Anna („Nabucco”, G. Verdi), Santuzza („Rycerskość wieśniacza”, P. Mascagni), Stella („Chopin”, G. Orefice).

Regularnie współpracuje  z Zespołem Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia z koncertami z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach oraz Filharmonią Śląską. Od 2017 r. w Operze Śląskiej kreuje partie: Micaëli w „Carmen” G. Bizeta, Mimi w „Cyganerii” G. Pucciniego oraz Saffi w „Baronie Cygańskim” J. Straussa.

 

Ewa Majcherczyk
Sopran liryczno-koloraturowy

W 2009 roku zadebiutowała jako Adina w „Napoju miłosnym” G. Donizettiego pod batutą F. Bottigliero wraz z Operą Wrocławską,następnie w Operze Śląskiej jako Hanna w „Strasznym dworze” S. Moniuszki pod batutą T. Serafina, co zaowocowało zaproszeniem do stałego angażu jako solistka.

Od tego czasu artystka ma na swoim koncie występy na scenach takich teatrów jak: Opera Narodowa w Warszawie, Teatro del Giglio in Lucca, Teatro Verdi in Pisa, Teatro Goldoni in Livorno, TeatroComunale in Ravenna, Teatr Wielki w Poznaniu, Teatro Donizetti in Bergamo, TeatroCommunale di Mantova, TeatroCoccia in Novara, Anhaltishes Theater Dessau, TeatroPoliteama in Palermo with OrchestraSinfonicaSiciliana, Opera  na Zamku w Szczecinie, Teatr Wielki w Łodzi,  Teatro Luigi Pirandello in Agrigento, Opera Bałtycka, Opera Podlaska.

Ewa Majcherczyk z sukcesem kreowała następujące role: Kunegundy („Kandyd” L. Bernsteina), Łucji („Łucja z Lammermoor” G. Donizettiego), ViolettyValery („Traviata” G. Verdiego), Micaeli („Carmen” G. Bizeta), Edwige („Robinson Crusoe” J. Offenbacha), Primadonny („Viva La Mamma” G. Donizettiego), Gildy („Rigoletto” G. Verdiego), Musetty(„Cyganeria” G. Pucciniego), Adiny(„Napój miłosny” G. Donizettiego), Rozyny („Cyrulik sewilski” G. Rossiniego), Adeli („Zemsta nietoperza” J. Straussa), Zerliny („Don Giovanni” W.A. Mozarta),  Pierwszej Damy iPapageny („Czarodziejski flet”W.A. Mozarta); ponadto główne partie w polskich operach, takie jak: Goplana (w op. W. Żeleńskiego),Hanna („Straszny dwór” St. Moniuszki), Zuzia („Verbum nobile” St. Moniuszki), Zofia („Halka” St. Moniuszki), Anny Frank („Dziennik Anny Frank” G. Frida), Bolesława („Ubu Król” K. Pendereckiego).

Artystka współpracowała z wieloma doskonałymi dyrygentami takimi jak: AndriyYurkevych, BassemAkiki, Francesco Bottigliero, Ruben Silva, Elio Boncompagni, JariHämäläinen, Federico Maria Sardelli, Francesco Bonnin, Tadeusz Kozłowski, Paweł Kotla, Grzegorz Berniak, Jurek Dybał,  Ewa Michnik, Tadeusz Serafin, Andrzej Knap, Warcisław Kunc, Jerzy Wołosiuk, Piotr Staniszewski, Wojciech Semerau-Siemianowski.

Ewa Majcherczyk występowała w spektaklach znakomitych reżyserów: BarrieKosky, Michał Znaniecki, Ran Arthur Brown, Bert Bijnen, Lech Majewski, Bruno Berger-Górski, Saverio Marconi, Marco Gandini, Simone Alaimo, Maria Sartova, Beata Redo-Dobber, Martin Otava, Wiesław Ochman,  Waldemar Zawodziński, często śpiewając u boku wybitnych solistów takich jak:  C. Colombara, A. Abdrazakov, M. Walewska, A. Teliga, W. Ochman, C. Lepore, M. Puente.

Koncertowała na estradach i salach koncertowych Niemiec, Włoch, Belgii, Holandii, Czech, Danii, Hiszpanii, Litwy oraz Słowacji.

Ewa Majcherczyk ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. K. Szymanowskiego w Katowicach, a także Królewską Akademię Muzyczną w Kopenhadze. Była dwukrotną stypendystką L.T.L. Opera Studio oraz laureatką wielu konkursów, takich jak: Simone Alaimo International VocalCompetition Il Bel Canto nella Valle dei Templi (pierwsza nagroda i trzy nagrody specjalne ) oraz VIII Międzynarodowy Konkurs Wokalny im S. Moniuszki w Warszawie (finalistka).

W 2016 roku nagrała płytę z interpretacjami kompozycji F. Bottigliero wydaną nakładem wydawnictwa  DUX.

Po studiach kontynuowała naukę pod okiem tak wybitnych śpiewaków jak: Teresa Żylis-Gara, Jolanta Żmurko-Kurzak oraz Simone Alaimo i Tonny Landy.

Iwona Noszczyk
Sopran

Od  początku  swej  śpiewaczej  kariery  zachwyca  nie  tylko  wielką  muzykalnością , ale  wręcz  fascynującą  urodą  brzmienia  swego wagnerowskiego  sopranu.

Po  ukończeniu  Akademii  Muzycznej  w  Katowicach, zadebiutowała  na  scenie  Opery  Śląskiej  w  „Czarodziejskim  flecie” – W.A. Mozarta. Tam  właśnie  miały  miejsce  jej  znakomite  kreacje  w  „Tosce”, „Cyganerii”, „Giocondzie”, „Trubadurze” i „Rycerskości  wieśniaczej”.

Artystka  stale  odnosi  sukcesy  na  wielu  scenach  w  Polsce  i  za  granicą – m.in. w  Niemczech, Francji, Czechach, Austrii, Danii, Belgii, Szwajcarii, Meksyku i  na  Ukrainie. Krajowe  i  zagraniczne  krytyki, obok  słów  podziwu  dla  piękna  głosu  Iwony  Noszczyk, niezmiennie  podkreślają  jej  wielką  intuicję  i  sugestywność  w  odtwarzaniu  kreowanych  postaci.

W  roku 1995  artystka  wystąpiła  na  scenie  Opery  Narodowej  w  Pradze  w  partii  Santuzzy  w  operze  „Rycerskość  wieśniacza”  P . Mascagniego, która  zapoczątkowała   współpracę.

Rok później została  solistką  Opery Narodowej  w  Ostrawie. Stworzyła  na  tej  scenie  wiele  świetnych  ról, wśród  których  wyróżnia  się: Elżbieta  w  „Don  Carlosie” G . Verdiego, Senta  w  „Holendrze  tułaczu” R . Wagnera, partia  tytułowa  w  „Tosce” G . Pucciniego,  Liza  w  „Damie  pikowej” P . Czajkowskiego  oraz  księżniczka Turandot w „Turandot” G. Pucciniego.

Wyjątkowa  rozpiętość  skali, aksamitna  barwa  oraz  wspaniała  technika  pozwala  Iwonie  Noszczyk, obok  lirycznych  i  dramatycznych  partii  sopranowych  sięgać  także  po  role  przeznaczone  dla  głosów  niższych (Amneris, Fenena, Eboli) .

Artystka  występuje  także  często  na  estradzie  koncertowej, wykonując  recitale  pieśni  oraz  repertuar  symfoniczny.

 

Anna Wiśniewska-Schoppa
Sopran

Absolwentka wydziału wokalno-aktorskiego (klasa śpiewu solowego prof. Urszuli Trawińskiej-Moroz) Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie w roku 2003 uzyskała dyplom z wyróżnieniem. Następnie doskonaliła swoje umiejętności wokalne u Maestro Kałudiego Kałudowa. Do swoich ważniejszych osiągnięć zawodowych zalicza partię Tatiany w operze „Eugeniusz Oniegin” P. Czajkowskiego w Operze Narodowej-Teatrze Wielkim w Warszawie, udział w realizacji opery „Turandot”  G.Pucciniego (przygotowanie partii Liu na scenie) w tournée wyjazdowym w Niemczech.

W 2009 roku rozpoczęła swoją współpracę z Operą Śląską w Bytomiu, gdzie wcieliła się w rolę Mimi w operze „Cyganeria” G. Pucciniego. Z ogromnym uznaniem spotkała się jej kreacja Cio-Cio-san w operze „Madama Butterfly” w 2010 r. zrealizowana przez Operę Śląską w reżyserii H. Konwińskiego oraz partia Elżbiety w „Don Carlosie” w spektaklu reż. W. Zawodzińskiego, który w 2012 r. został uznany za największe wydarzenie artystyczne Górnego Śląska. W 2012 r. wcieliła się w partię tytułową „Tosci” G. Pucciniego w Operze Śląskiej, którą także zrealizowała pół roku później na deskach Teatru Wielkiego w Łodzi. Najnowszą kreacją Anny Wiśniewskiej-Schoppy jest entuzjastycznie przyjęta realizacja „Madamy Butterfly” w reż. Janiny Niesobskiej, zaprezentowana na nowo wyremontowanej scenie Teatru Wielkiego w Łodzi. Anna Wiśniewska-Schoppa współpracuje także z Operą na Zamku w Szczecinie, gdzie miała przyjemność pracować przy uwspółcześnionej inscenizacji „Madamy Butterfly” G. Pucciniego w reż. Pii Partum.

Artystka uczestniczyła w wielu śpiewaczych kursach mistrzowskich. Jest solistką licznych koncertów kameralnych w kraju i za granicą.

Anna Noworzyn-Sławińska
Sopran

Absolwentka Wydziału Wokalno-Instrumentalnego Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie prof. Alicji Słowakiewicz (dyplom z wyróżnieniem) oraz Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu Śląskiego. Stypendystka Ministra Kultury i Sztuki (2004).

Zdobywczyni wielu nagród i wyróżnień na krajowych oraz międzynarodowych konkursach wokalnych: I wyróżnienie na Międzynarodowym Konkursie im. L. Różyckiego w Gliwicach (1999), II nagroda oraz nagroda specjalna na Międzyuczelnianym Konkursie Słowiańskiej Muzyki Wokalnej w Katowicach (2001), II nagroda na Ogólnopolskim Konkursie Wokalnym im. H. Halskiej we Wrocławiu (2003), III nagroda oraz nagroda specjalna prof. Heleny Łazarskiej na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. M. Trnavskiego w Trnavie (2004), III nagroda oraz wyróżnienie przyznane przez Zespół Orkiestry Opery Krakowskiej na Międzynarodowym Konkursie Sztuki Wokalnej im. A. Sari w Nowym Sączu (2005), nagroda specjalna na Międzyuczelnianym Konkursie Wykonawstwa Polskiej Pieśni Artystycznej im. E. Kossowskiego w Warszawie (2005), I nagroda w kategorii operowej oraz I nagroda w kategorii oratoryjno-pieśniarskiej, a także Dyplom Grand Prix na Ogólnopolskim Konkursie Wokalnym w Dusznikach-Zdroju (2006), II nagroda ex aequo  pierwszej nie przyznano ) oraz sześć nagród pozaregulaminowych na Konkursie Wokalnym im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy (2006).

Jej talent muzyczny został zauważony oraz wyróżniony przez wielkich artystów i pedagogów ( prof. Helena Łazarska, prof. Ingrid Kremling-Domański, prof. Jerzy Artysz, prof. Ryszard Karczykowski, prof. Ralf Doring) pod kierunkiem, których doskonaliła swoje umiejętności w ramach licznych kursów wokalnych w Polsce i za granicą. Brała udział w światowej prapremierze musicalu „Canterville Ghost“ J. T. Williamsa w Teatrze Rozrywki w Chorzowie (2000), a także w prawykonaniu mszy „Domus Dei“ W. Stępnia z Orkiestrą Muzyki Nowej – dyr. Szymon Bywalec (2003). W 2005 wystąpiła z Akademicką Orkiestrą Symfoniczną pod batutą dyr. Gabriela Chmury w Koncercie Nadzwyczajnym z okazji Jubileuszu 75-lecia Akademii Muzycznej im. K.Szymanowskiego.

Jako studentka kreowała postać Pierwszej Damy w studenckim spektaklu „Czarodziejski flet“ W. A. Mozarta, a już jako solistka Opery Śląskiej zadebiutowała partią Safii w operetce „Baron cygański“ J. Straussa.

Sabina Olbrich-Szafraniec
Sopran/Współpraca

Absolwentka klasy śpiewu solowego katowickiej Akademii Muzycznej (pod kierunkiem Krystyny Świder). Dyplom z wyróżnieniem uzyskała w roku 1996. Jest laureatką I nagrody w Ogólnopolskim Konkursie Pieśni Edwarda Griega w Gdańsku, wyróżnienia w Ogólnopolskim Konkursie Wykonawstwa Muzyki Karola Szymanowskiego w Zakopanem oraz stypendystką Ministerstwa Kultury i Sztuki.

Brała udział w licznych kursach wokalnych prowadzonych m.in. przez Cecilię Bartoli, Hanno Blaschke, Sylvię Geszty. Jeszcze w czasie studiów zadebiutowała w chorzowskim Teatrze Rozrywki tytułową rolą Evity w musicalu A. L. Webbera oraz w Teatrze Muzycznym w Gliwicach rolą Surmeliny w „Zorbie”. Z wymienionymi teatrami kontynuuje współpracę.
Występowała w Festiwalu Operowym w Bydgoszczy, Koncercie Laureatów Konkursów Muzycznych w Warszawie i Bydgoszczy. Począwszy od roku 1999 jest częstym gościem Festiwalu Viva il Canto w Cieszynie.
Od roku 1998 jest solistką Opery Śląskiej w Bytomiu.

W repertuarze posiada m.in. następujące partie: Zerlina – „Don Giovanni”, Zuzanna – „Wesele Figara”, Masza – „Carewicz”, Hanna – „Wesoła wdówka”, Małgorzata – „Faust”, Ksenia – „Borys Godunow”, Nedda – „Pajace”, Frasquita – „Carmen”, Sylva – „Księżniczka czardasza”, Mariza – „Hrabina Mariza”, Kate – „Kiss Me Kate”, Antonia – „Człowiek z La Manchy”, Marta – „Pocałunek Kobiety Pająka”.
Bierze udział w koncertach krajowych i zagranicznych. W jej dorobku są także liczne recitale pieśni i koncerty oratoryjne. Nagrywa dla radia i telewizji. W roku 2004 uzyskała doktorat na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Katowicach.

Mariola Płazak-Ścibich
Sopran

Ukończyła Akademię Muzyczną w Katowicach w klasie śpiewu Anny Kościelniak. Brała udział w wielu kursach wokalno-interpretacyjnych. Debiutowała rolą Arseny w „Baronie cygańskim” J. Straussa na scenie Opery Śląskiej w Bytomiu.

W repertuarze m.in.: Norina w „Don Pasquale”, Królowa Nocy w „Czarodziejskim flecie”, „Traviata” – partia tytułowa, Musetta w „Cyganerii”, Frasquita w „Carmen”. Występowała w przedstawieniach operowych i koncertach: w Portugalii, Hiszpanii, Francji, Niemczech, Austrii, Włoszech, Danii i Holandii. Współpracuje z Operą Krakowską, Operą na Zamku w Szczecinie, Teatrem Wielkim w Poznaniu, Narodnym Divadlem w Ostrawie. Wielokrotnie koncertowała w Kanadzie. Wykonuje często pieśni oraz utwory oratoryjno-kantatowe.

Strona Marioli Płazak-Ścibich
sites.google.com/site/mariolaplazak

Ewa Pytel-Polak
Sopran | współpraca

Urodzona 30. 06. 1954 r. w Mysłowicach. Absolwentka Akademii Muzycznej w Katowicach.

Od 1982 r. solistka Opery Ślaskiej w Bytomiu. Znaczące role w jej bogatym repertuarze to m.in.: Pamina w „Czarodziejskim flecie”, Fiordiligi w „Cosi fan tutte”,  Micaela w „Carmen”, Leila w „Poławiaczach pereł”, Mimi w „Cyganerii”, Saffi w „Baronie cygańskim”.

Aleksandra Stokłosa
Sopran

Strona Aleksandry Stokłosy
www.aleksandra-stoklosa.art.pl

Ewelina Szybilska
Sopran

Absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, w klasie śpiewu solowego prof. zw. Jana Ballarina i dr hab. Ewy Biegas prof. AM, gdzie w 2009 roku otrzymała  dyplom z wyróżnieniem (G.Donizetti – „Don Pasquale” – Norina). Umiejętności wokalne doskonaliła również podczas kursów mistrzowskich prowadzonych przez: prof. Teresę Żylis-Gara, prof. Helenę Łazarską (International Summer Academy of Mozarteum University in Salzburg). Jest stypendystką Ministra Kultury (2006, 2008) oraz Prezydenta Miasta Tarnowa (2005). Od sezonu artystycznego 2009/2010 jest solistką Opery Śląskiej, gdzie wykonuje partie m.in.: Musetty „Cyganeria” G. Pucciniego (debiut na scenie Opery Śląskiej), Hanny w operze „Straszny dwór” St. Moniuszki, Lucy w operze „The Telephone” Gian-Carlo Menottiego, Rozyny w operze „Cyrulik sewilski” G. Rossiniego, Arseny w operetce „Baron Cygański” J. Straussa II, Gildy w operze „Rigoletto” G. Verdiego, Zuzi w operze „Verbum nobile” St. Moniuszki. Współpracuje również z Operą Nova w Bydgoszczy (Musetta – „Cyganeria” G. Puccini). Występowała na licznych festiwalach zarówno z repertuarem operowym jak i muzyką oratoryjną m.in.:  Msza C-dur „Koronacyjna” i „Litaniae Lauretanae” W. A. Mozarta, „Stabat Mater” G. Rossiniego, „Stabat Mater” F. Poulenca, Msza koronacyjna C-dur op. 51  J. Elsnera, „Stworzenie Świata” J. Haydna. Podczas obchodów 75. rocznicy urodzin Henryka Mikołaja Góreckiego wykonała partię solową w II Symfonii „Kopernikowskiej”.

Ewelina Szybilska jest laureatką pierwszej nagrody Konkursu Wokalnego „YAMAHA Music Foundation of Europe”, drugiej nagrody Międzynarodowego Konkursu Śpiewaczego im. Imricha Godina w Vrable (Słowacja) i IV Ogólnopolskiego Konkursu Wykonawstwa Muzyki Operetkowej i Musicalowej im. Iwony Borowickiej oraz finalistką Międzynarodowego Konkursu Wokalnego „Klassik-Mania” w Wiedniu.

Anna Borucka
Mezzosopran

Absolwentka Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. Jana Ballarina i dr Ewy Biegas.

Stypendystka Ministerstwa Kultury i Sztuki.

Laureatka Międzynarodowego Konkursu im. Ludomira Różyckiego w Gliwicach (wyróżnienie, 2003 r.), Międzyuczelnianego Konkursu Słowiańskiej Muzyki Wokalnej w Katowicach (II nagroda, 2006 r.), Konkursu im. H. Halskiej we Wrocławiu (II nagroda, 2007 r.), Konkursu im. I. Godina w miejscowości Vrable na Słowacji (I nagroda, 2007 r.), Konkursu im. Schneider-Trnavskyego w Trnavie na Słowacji (I nagroda i nagroda specjalna dyrektora Opery w Bratysławie, 2008 r. ), I nagrody III Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Andrzeja Hiolskiego w Kudowie Zdrój (2014 r.); finalistka Konkursu im. Ady Sari w Nowym Sączu (2007 r.) i Konkursu Moniuszkowskiego w Warszawie (dwie nagrody specjalne, 2013 r.).

Uczestniczyła w wielu kursach mistrzowskich m.in.: Christy Ludwig, Heleny Łazarskiej, Izabelli Kłosińskiej, Ingrid Kremling-Domański i Franzisca Araizy, który zaowocował zaproszeniem do wzięcia udziału we wspólnym projekcie z Verein Opera w 2010 roku.

Zadebiutowała partią Orfeusza w spektaklu „Orfeusz i Eurydyka” CH. W. Glucka w Operze Śląskiej, gdzie wystąpiła również w partii Jadwigi w „Strasznym dworze” St. Moniuszki oraz jako Dorabella w „Cosi fan tutte” W. A. Mozarta. Śpiewa także partię Czipry w operetce „Baron cygański” J. Straussa.

Współpracuje również z Teatrem Wielkim Operą Narodową, gdzie zaśpiewała partię Hannah w „Pasażerce” M. Weinberga oraz Marty w „Jolancie” P. Czajkowskiego; Operą Nova w Bydgoszczy, gdzie wykonała partię Laury w „Giocondzie” A. Ponchiellego; Operą Krakowską, gdzie zaśpiewała partię Ninon w „Diabłach z Loudun” K. Pendereckiego oraz partię Zofii w „Halce” St. Moniuszki; a także Gliwickim Teatrem Muzycznym – Venus w „Orfeuszu w piekle” J. Offenbacha i Mina w „Hrabinie Maricy” I. Kalmana.

W 2011 roku wraz z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia dokonała nagrania operetki K. Szymanowskiego „Loteria na mężów, czyli Narzeczony nr 69”.

Wykonuje również muzykę oratoryjną (m.in. utwory Bacha, Vivaldiego, Mozarta, Rossiniego) oraz lirykę wokalną kompozytorów polskich i zagranicznych.

Koncertuje w kraju i za granicą.

Renata Dobosz
Mezzosopran

Absolwentka Akademii Muzycznej we Wrocławiu (klasa śpiewu solowego prof. Agaty Młynarskiej-Klonowskiej), którą ukończyła w 2001 r., oraz dwuletnich Wokalnych Mistrzowskich Studiów Podyplomowych o specjalizacji operowej, które ukończyła z wyróżnieniem. Jeszcze  podczas studiów prowadziła działalność koncertową, operową i oratoryjną w Polsce i za granicą, śpiewała jako solistka w operach: „Siostra Angelica” G. Pucciniego, „Il matrimonio segreto” D. Cimarosa, „Włoszka w Algierze” G. Rossiniego, „Czarodziejski flet”  W. A. Mozarta; nagrywała dla radia i telewizji.  Była finalistką II Ogólnopolskiego Konkursu Wokalnego im. Haliny Halskiej, brała też udział w 37. Międzynarodowym festiwalu Wratislavia Cantans.W roku 2003 roku zadebiutowała w Operze Śląskiej w Bytomiu partią Jadwigi w „Strasznym dworze”  St. Moniuszki. Wraz z Wiesławem Ochmanem nagrała płytę z muzyką sakralną „Ave Maria”. W maju 2011 roku otrzymała Teatralną Nagrodę Muzyczną im. Jana Kiepury w kategorii „Najlepsza Śpiewaczka”.

W repertuarze posiada m. in. następujące partie: Dorabelli w „Cosi fan tutte”, 3. Damy w „Czarodziejskim flecie”, Cherubina w „Weselu Figara”,W. A. Mozarta, Jadwigi  w „Strasznym dworze” i Zofii w„Halce” St. Moniuszki,  rolę tytułową w „Carmen” G. Bizeta,  Maryny w „Borysie Godunowie” M. Musorgskiego, Magdaleny w „Rigoletcie”, Feneny w „Nabucco” , Flory w „Traviacie”, Amneris w „Aidzie” G. Verdiego, Suzuki w „Madamie Butterfly” G. Pucciniego, Olgi w „Eugeniuszu Onieginie” P. Czajkowskiego, Orłowskiego w „Zemście nietoperza” i Mirabelli w „Baronie cygańskim” J. Straussa. Ma na swoim koncie występy w Austrii, Niemczech, Szwajcarii, Holandii, Francji, Stanach Zjednoczonych i w Egipcie, gdzie występowała jako solistka w repertuarze koncertowym, oratoryjnym i w operowym. W Polsce występuje m.in. z orkiestrą Filharmonii: Warszawskiej, Śląskiej, Rzeszowskiej, Jeleniogórskiej, Zabrzańskiej, Gdańskiej.

Roksana Wardenga
Mezzosopran | współpraca

Absolwentka Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie śpiewu prof. Jana Ballarina.

Finalistka i laureatka wielu konkursów wokalnych, m.in.: Międzyuczelnianego Konkursu Wokalnego „W kręgu muzyki słowiańskiej” organizowanego przez Akademię Muzyczną w Katowicach; X Międzyuczelnianego Konkursu Wykonawstwa Polskiej Pieśni Artystycznej im. Edmunda Kossowskiego (nagroda specjalna za wykonanie pieśni Ignacego Jana Paderewskiego), I nagrody na XV Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. H. Godina we Vrablach, I nagrody na VI Ogólnopolskim Konkursie im. K. Kurpińskiego we Włoszakowicach, II nagrody na III Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. A. Hiolskiego w Kudowie Zdroju, II nagrody na IV Międzynarodowym Konkursie im. Jana Kiepury w Krynicy Zdroju. Bierze czynny udział w koncertach, recitalach, festiwalach oraz przedstawieniach operowych.

W 2015 roku debiutowała w partii Orfeusza w operze „Orfeusz i Eurydyka” Ch. W. Glucka pod batutą Jurka Dybała w reżyserii Henryka Konwińskiego.

Od 2015 roku jest solistką Opery Śląskiej.

W 2011 roku występowała na deskach Opery Śląskiej w przedstawieniu w reżyserii Wiesława Ochmana „Siostra Angelica” G. Pucciniego, pod batutą Michała Klauzy.
Koncertuje również z repertuarem oratoryjno-kantatowym. Do tej pory śpiewaczkę można było usłyszeć między innymi w takich dziełach jak: „Requiem”, „Msza Koronacyjna”,
„Wielka Msza C- moll” W. A. Mozarta, „Gloria”, „Magnificat” A. Vivaldiego , „Mesjasz” G. F. Haendla, „Msza o Pokój” K. Jenkinsa, „Requiem dla Auschwitz” Rogera Moreno-Rathgeba,
„Requiem” A. Dvoraka.

Swoje umiejętności doskonaliła na kursach mistrzowskich i warsztatach wokalnych m.in. Stefanii Toczyskiej, Olgi Pasiecznik, dra h. c. Wiesława Ochmana, prof. Ryszarda Karczykowskiego, dr hab. Iwony Hossy. Ukończyła kurs I Europejskiej Akademii Sztuki Wokalnej w Operze Śląskiej.

Współpracowała, m.in. z Filharmonią Śląską, Filharmonią Zabrzańską i Filharmonią Wałbrzyską. Dokonuje nagrań dla Polskiego Radia Katowice.
Współpracuje z Instytutem Promocji i Rozpowszechniania Muzyki „Silesia”.

Występowała pod batutą: Marka Mosia, Sławomira Chrzanowskiego, Mirosława Błaszczyka, Francesca Bottigliera, Jana Wincentego Hawla, Michała Klauzy, Jerzego Kłoska, Riccarda M. Sahiti, Massimiliana Caldiego, Krzysztofa Dziewięckiego,Tadeusza Serafina, Jurka Dybała.

Joanna Woś
Sopran koloraturowy | współpraca

Artystka łącząca w sposób mistrzowski arcytrudne partie koloraturowe z niezwykłą lekkością oraz wyczuciem stylu belcanta. Dysponuje dźwięcznym, nieskazitelnie czystym intonacyjnie głosem o bardzo szerokiej skali (sięgającej swobodnie F trzykreślnego). Imponująca lekkość i wyśmienita precyzja pozwala artystce brawurowo wykonywać nawet najtrudniejsze par ekoloraturowe bez najmniejszego wysiłku, zachowując przy tym wyjątkowe brzmienie i nezyjny styl bel canto. Laureatka wielu prestiżowych konkursów i festwali wokalnych. Nagrodzona m.in. I nagrodą na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w Bilbao, wielokrotna laureatka Złotych Masek (nagród krytyków muzycznych).Debiutowała par ą tytułową w „Łucji z Lammermoor” G. Donize ego w Teatrze Wielkim w Łodzi, z którym, po ukończeniu tamtejszej Akademii Muzycznej, związała się na stałe. Gości także na wielu światowych scenach operowych m.in. w Royal Festival Hall w Londynie, Alte Oper we Frankfurcie, Deutsche Oper w Berlinie, Auditorium w Rzymie, CentrumGaliny Wiszniewskiej w Moskwie, Operze Narodowej w Wilnie, Operze Narodowej w Zagrzebiu, Nowosybirskim Teatrze Opery i Baletu oraz innych scenach operowych i salach koncertowych na całym świecie. Związana jest z Teatrem Wielkim w Łodzi, ale śpiewa również na innych polskich scenach operowych, m.in. w Teatrze Wielkim w Warszawie, Teatrze Wielkim w Poznaniu czy Operze Krakowskiej. Występowała pod kierunkiem wielu wybitnych dyrygentów, jak: Antoni Wit, Jerzy Maksymiuk, Tadeusz Kozłowski, Jan Krenz, Jacek Kaspszyk, Gabriel Chmura, Mirosław J. Błaszczyk, Friedrich Haider, Will Crutch eld, Mar-co Baldieri, Andrea Licata, Massimiliano Caldi. Ma w repertuarze nie tylko par e stricte koloraturowe, jak Królowej Nocy w „Czarodziejskim flecie” W. A. Mozarta, Rozyny w „Cyruliku sewilskim” G. Rossiniego, Olimpii w „Opowieściach Hoffmanna” J. Ofenbacha, ale także wybitne kreacje dramatyczno-liryczne, jak partia Violety w „Traviacie” i Gildy w „Rigoletcie” G. Verdiego, Noriny w „Don Pasquale” G. Donizetego czy Anny Boleny w operze G. Donizetego. Bogaty jest również jej repertuaroratoryjno-kantatowy. Ma w swoim dorobku także wiele nagrań płytowych, m.in. z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, Operą i Filharmonią Podlaską w Białymstoku czy Filharmonią Śląską w Katowicach.

Bogdan Desoń
Tenor | współpraca

Ukończył Wydział Wokalno-Aktorski Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie prof. H. Szubert-Słysz. Po uzyskaniu dyplomu w 1990 roku, doskonalił swe umiejętności na prywatnym stypendium w Szwajcarii i we Włoszech.

W latach 1989-1991 współpracował z Filharmonią Krakowską i Capellą Cracoviensis. Z zespołami tymi koncertował w Niemczech, Finlandii, Bułgarii i Turcji.W 1991 roku zadebiutował na scenie Opery Śląskiej w Bytomiu w roli Alfreda, w Traviacie G. Verdiego. W repertuarze m.in. Stefan – Straszny dwór, Alfred – Traviata, Manrico – Trubadur, Faust – partia tytułowa, Rudolf – Cyganeria, Ernesto – Don Pasquale, Tamino – Czarodziejski flet, Don Ottavio – Don Giovanni, Pinkerton – Madama Butterfly.
Z Operą Śląską występował w Niemczech, Belgii i Holandii. Współpracuje m.in.: z Operą Wrocławską i Operą na Zamku w Szczecinie.

Maciej Komandera
Tenor

Tenor, urodzony 4 marca 1972 roku.

W latach 1991 – 1997 studiował na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Katowicach, uzyskując tytuł magistra sztuki. W roku 1998 zadebiutował na scenie Opery Śląskiej w Bytomiu partią Górala w „Halce” Stanisława Moniuszki. W ciągu kolejnych sezonów opracował m.in. partie Tamina w „Czarodziejskim flecie” W. A. Mozarta; Borsy i Księcia w „Rigoletcie”, Alfreda w „Traviacie”, Manrica w „Trubadurze”, Radamesa w „Aidzie”, tytułową partię w operze „Don Carlos” G. Verdiego; Waltera w „Tannhäuserze” R. Wagnera; Leńskiego w „Eugeniuszu Onieginie” P. Czajkowskiego; Jontka w „Halce”, Stefana w „Strasznym dworze”  St. Moniuszki, Canio w „Pajacach” R. Leoncavalla, Turridu w „Rycerskości wieśniaczej” P. Mascagniego, Cavaradossiego w „Tosce”, Pinkertona w „Madamie Butterfly” G. Pucciniego. W trakcie pracy w Operze Śląskiej doskonalił swój warsztat wokalny na kursach mistrzowskich Kałudi Kałudowa oraz Aleksandra Teligi. W sezonie 2003 –2005 podjął stałą współpracę z Operą Krakowską, na deskach której brał udział w wystawieniu „Tosci” (Cavaradossi) i „Madama Butterfly” (Pincerton) G. Pucciniego, „Normy” (Polione) V. Belliniego, „Strasznego dworu” (Stefan) St. Moniuszki.

Współpracuje z wieloma teatrami operowymi w Polsce i za granicą: Operą Bałtycką w Gdańsku: „Ernani”, „Tosca”, „Madama Butterfly”, Operą „Nova” w Bydgoszczy: „Tosca”, Operą Warneńską w Bułgarii: „Traviata”, „Trubadur”, Operą w Starej Zagorze w Bułgarii, Operą w Konstancie w Rumunii: „Trubadur” oraz agencjami artystycznymi: Bulcanto, Compania d˘Opera Italiana di Milano, Supierz Artist Management, K-Promotion Michael Kmoch.
Pod względem gry aktorskiej swoje umiejętności doskonalił pod okiem Wiesława Ochmana, Laco Adamika, Roberta Skolmowskiego, Marka Weiss-Grzesińskiego.

Szymon Komasa
Baryton | współpraca

Absolwent  Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi (dyplom z wyróżnieniem), Juilliard School oraz studia operowego przy Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Zwycięzca i laureat międzynarodowych konkursów wokalnych, m.in. BBC Cardiff Singer of the World, Giacomo Puccini International Competition, Marcella Sembrich International Competiton, Giulio Gari Competition, Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. V. Dunne, Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. G. Lissner, Konkursu Wokalnego im. Ady Sari. Śpiewał na scenach operowych w USA, Włoszech, Niemczech, Anglii, Austrii. Z recitalami wokalnymi wystąpił w Carnegie Hall (USA) i Wigmore Hall (Anglia). W Polsce  śpiewał arie w Czarodziejskim flecie, Potępieniu Fausta, Strasznym dworze, Cyganerii i Czarodziejskiej górze.  W 2015 r. nominowany do Paszportu Polityki, a w 2016 r. otrzymał medal Prezydenta RP za najlepszy debiut operowy.

Stanisław Kuflyuk
Baryton | współpraca

Baryton. Pochodzi z Iwano-Frankowska (Stanisławów) na Ukrainie, gdzie ukończył Wydział Wokalny na Akademii Sztuki. Jest zdobywcą Grand Prix w konkursie wokalistyki Sztuka XXI wieku w Lempala w Finlandii (2006), III nagrody na Międzynarodowym Konkursie Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w Nowym Sączu (2011), Grand Prix i I nagrody Międzynarodowego Konkursu Wokalistyki Operowej im. Adama Didura w Bytomiu (2012).

Solista współpracuje z najważniejszymi teatrami operowymi i filharmoniami w kraju i za granicą, gdzie śpiewa tytułowe partie w Eugeniuszu Onieginie i Don Giovannim, Miecznika w Strasznym dworze, Janusza w Halce, Marcella w Cyganerii, Figara w Cyruliku sewilskim, Sir Forda w Falstaffie, Lorda Ashtona w Łucji z Lammermooru, Sharplessa w Madame Butterfly, Hrabiego Almavivy w Weselu Figara oraz Księcia Jeleckiego w Damie pikowej na scenie moskiewskiego Teatru Bolszoj.

Andrzej Lampert
Tenor | współpraca

Tenor. Chorzowianin. Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie (klasa J. Borowicza) oraz Akademii Muzycznej w Katowicach (klasa R. Danel). Od 2011 r. pod stałą opieką wokalną Prof. H. Łazarskiej. Solista Opery Krakowskiej. Zadebiutował partią Alfreda w Traviacie na scenie Opery Śląskiej, gdzie występował również jako Leński w Eugeniuszu Onieginie i Rudolf w Cyganerii, obecnie kreuje również partię Romea w Romeo i Julii oraz Alfredo w Traviacie w reżyserii Michała Znanieckiego. W dorobku wiele pierwszoplanowych ról, m.in. Nemorino w Napoju miłosnym, Barinkay w Baronie cygańskim, Tamino w Czarodziejskim flecie, Nadir w Poławiaczach pereł, Ernesto w Don Pasquale, a także szereg wykonań koncertowych i oratoryjnych w kraju i za granicą oraz liczne nagrania (opera S. Moniuszki Paria, ścieżka do filmu Music, War and Love wraz z NOSPR). Laureat Złotej Maski za rolę wokalno-aktorską do Romeo i Julia. 

Hubert Miśka
Tenor | współpraca

Ukończył studia wokalne w katowickiej Akademii Muzycznej w klasie śpiewu prof. Stanisławy Marciniak-Gowarzewskiej, realizując wcześniej magisterium w zakresie pedagogiki muzycznej u prof. Adolfa Dygacza. Debiutował w 1990 roku na scenie Opery Śląskiej – Nemorino w „Napoju miłosnym” G. Donizettiego – odtąd solista tego teatru. Występy także na scenach operowych Krakowa, Szczecina, Wrocławia oraz na scenach zagranicznych: Czechy, Francja, Niemcy, Belgia, Holandia, Ukraina, Włochy i Słowacja.

Dokonał wielu nagrań dla TV i radia. Jest także wykładowcą Wydziału Wokalno Pedagogicznego na Uniwersytecie Śląskim w Cieszynie. W repertuarze m.in.: Alfred- „Zemsta nietoperza”, Boni – „Księżniczka czardasza”, Beppo – „Pajace” , Don Ottavio – „Don Giovanni”, Walter – „Tannhäuser”, Ernesto – „Don Pasquale”, Stanisław – „Ptasznik z Tyrolu”, Gaston – „Traviata”, Siebel – „Faust”, Abdallo – „Nabucco”, Borsa – „Rigoletto”.

Wiesław Ochman
Tenor | współpraca

Tenor, którego błyskotliwa kariera od ponad 50. lat związana jest z największymi scenami operowymi świata. Nim dokonał życiowego wyboru w latach 1954-60 studiował na Wydziale Ceramiki w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, gdzie uzyskał tytuł magistra inżyniera. W trakcie studiów kształcił swój głos pod kierunkiem Gustawa Serafina w Krakowie, a po zaangażowaniu do Opery Śląskiej doskonalił sztukę wokalną pod kierunkiem Marii Szłapak.

Na scenie bytomskiej zadebiutował w 1960 roku partią Muezina w „Casanowie” Ludomira Różyckiego, a następnie kreował rolę Edgara w „Łucji z Lammermoor” Gaetana Donizettiego. W trakcie następnego sezonu śpiewał tu m.in. partie Stefana w „Strasznym dworze” Stanisława Moniuszki, Nadira w „Poławiaczach pereł” Georgesa Bizeta, Lionela w „Marcie” Friedricha Flotowa i Maksa w „Wolnym strzelcu” Carla Marii von Webera. W sezonie 1963/64 występował w Operze Krakowskiej, gdzie włączył do swojego repertuaru partię Cavaradossiego w „Tosce” Giacomo Pucciniego oraz Młodego Króla w „Hagith” Karola Szymanowskiego. W 1964 roku zaangażowany w Teatrze Wielkim w Warszawie – występował m.in. jako Jontek w „Halce” Stanisława Moniuszki, tytułowy bohater w „Fauście” Charlesa Gounoda, Don José w „Carmen” i Cavaradossi w „Tosce”. W latach 1966-68 rozpoczął międzynarodową karierę. Od tej pory występuje regularnie na największych scenach operowych i estradach świata, m.in.: w mediolańskiej La Scali, Metropolitan Opera w Nowym Jorku, operach w Barcelonie, Berlinie, Buenos Aires, Chicago, Hamburgu, Madrycie, Moskwie, Paryżu, Rzymie, Salzburgu, San Francisco, Sewilli i Wiedniu. Uczestniczy w najbardziej prestiżowych festiwalach muzycznych, podczas których towarzyszą mu zespoły prowadzone przez najwybitniejszych dyrygentów.

Dokonał wielu nagrań radiowych, nagrał też ponad pięćdziesiąt płyt dla renomowanych wytwórni z partiami w takich dziełach, jak „Salome” Richarda Straussa, „Requiem” i „Idomeneo” Wolfganga Amadeusza Mozarta pod dyrekcją Karla Böhma (DG), „Stabat Mater” Antonina Dworzaka, IX Symfonia d-moll Ludwika van Beethovena pod batutą Rafaela Kublika (DG), Missa Solemnis c-moll Wolfganga Amadeusza Mozarta z Claudio Abbado, „Jenufa” Leoša Janáčka pod batutą Charlesa Mackerrasa (Decca), „Wojna i Pokój” Sergiusza Prokofiewa pod batutą Mścisława Roztropowicza (Erato).

Ważnym elementem działalności Wiesława Ochmana stała się działalność charytatywna. W roku 1998 z okazji 200-lecia urodzin Adama Mickiewicza artysta zebrał prace malarzy polskich, które wystawiono na licytacji w Konsulacie Generalnym RP w Nowym Jorku. Cały zysk został przekazany na remont Domu Muzeum Mickiewicza w Wilnie. Tam też 7 marca 1999 roku odbył się recital Ochmana, poprzedzający kolejna aukcję zebranych przez artystę w Polsce obrazów na rzecz Stowarzyszenia „Nasza Częstochowa”. Uzyskane pieniądze są przekazywane na rzecz wspierania kultury i na stypendia. Znaczne kwoty otrzymała już kilkakrotnie Opera Śląska. Swoją pasję społecznikowską realizuje od roku 1993 także jako szef artystyczny i uczestnik dorocznych koncertów pt.: „Wiesław Ochman i Jego Goście” w Zawierciu, z których dochód przeznaczony jest na wspieranie Fundacji Pomocy dla Szpitala w Zawierciu „Auxilium”. Po 1999 roku Wiesław Ochman zajął się także reżyserią wystawiając w Operze Śląskiej „Don Giovanniego” Wolfganga Amadeusza Mozarta, „Traviatę” Giuseppe Verdiego, „Carewicza” Franza Lehara, „Eugeniusza Oniegina” Piotra Czajkowskiego, „Borysa Godunowa” Modesta Musorgskiego”, „Carmen” Georgesa Bizeta i „Straszny dwór” Stanisława Moniuszki.

Odrębnym rozdziałem pasji artystycznej Wiesława Ochmana jest malarstwo. Artysta ma w dorobku ponad 70 ekspozycji indywidualnych. Jest laureatem Nagrody Państwowej II stopnia (1973 r.) oraz Miasta Krakowa (1976 r.). W 1977 Prezydent Warszawy odznaczył Wiesława Ochmana Medalem 400-lecia Stołeczności Warszawy, a Prezydent RP uhonorował Krzyżem Komandorskim Orderu z Gwiazdą Odrodzenia Polski. Jest również Kawalerem „Orderu Uśmiechu” oraz obywatelem honorowym Bytomia, Zawiercia i Zelowa. Otrzymał także odznakę Zasłużonego dla województwa śląskiego, złoty Medal „Zasłużony kulturze – Gloria Artis”; jest członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, a także doktorem honoris causa Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie i Akademii Muzycznej im. J. I. Paderewskiego w Poznaniu. Jego imieniem nazwane jest Rondo w Zawierciu.

Wiesław Ochman przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego Rady Programowej Opery Śląskiej, z którym to teatrem czuł się i czuje zawsze szczególnie związany, jako sceną swego debiutu operowego i początków wielkiej kariery artystycznej. We wrześniu 2013 r. pełnił funkcję dyrektora artystycznego i pedagoga I Europejskiej Akademii Sztuki Wokalnej w Operze Śląskiej w Bytomiu.

Piotr Rachocki
Tenor
Adam Sobierajski
Tenor

Urodzony 26 grudnia 1980 w Kielcach. Absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie śpiewu solowego prof. Alicji Słowakiewicz-Wolańskiej. Od 2004 roku solista Gliwickiego Teatru Muzycznego. W latach 2005-2007 solista Teatru Muzycznego w Lublinie. Od 2007 roku solista Opery Krakowskiej, gdzie w tym samym roku wystąpił jako Darly w prapremierze światowej operetki Karola Szymanowskiego pt. ”Loteria na mężów”. Laureat wielu nagród, konkursów i festiwali min.: 2004 – udział w telewizyjnym widowisku promenadowym w ramach Europejskiego Festiwalu Operowego im. Jana Kiepury w Krynicy Górskiej, 2006 – IV nagroda na II Ogólnopolskim Konkursie Operetkowym im. Iwony Borowickiej w Krakowie, 2008 – wyróżnienie oraz cztery nagrody – w tym dla najlepszego tenora na II Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Adama Didura w Bytomiu. 2008 – II nagroda na III Ogólnopolskim Konkursie Operetkowym im. Iwony Borowickiej. W maju 2009 Adam Sobierajski zdobył III nagrodę na I Europejskim Konkursie Tenorów w Sosnowcu. Współpracuje z Teatrem Wielkim w Poznaniu, Operą Śląską w Bytomiu, Teatrem Muzycznym w Lublinie, oraz Filharmoniami: Śląską, Zabrzańską, Kielecką, Toruńską.

Feliks Widera
Tenor | współpraca

Absolwent Wydziału Wokalnego Akademii Muzycznej w Katowicach.
Inżynier metalurg – absolwent Politechniki Śląskiej w Katowicach.
Śpiewak bardzo wszechstronny o szerokim repertuarze operowym , operetkowym , oratoryjno – kantatowym i pieśniarskim.
W repertuarze posiada 44 partie operowe i operetkowe /także oryginalne wersje językowe/, m.in. Nemorino – „Napój miłosny”, Alfred – „Trawiasta”, Tamino – „Czarodziejski flet”, Ferrando – „Cosi fan tutte”, Stefan – „Straszny dwór”, Szujski – „Borys Godunow”, Barinkay – „Baron cygański”, Daniłło – „Wesoła wdówka”, Ismael – „Nabucco”.
Jest autorem samodzielnych realizacji koncertów i przedstawień, adaptacji przedstawień do warunków objazdowych, autorem scenariuszy koncertowych i adaptacji tekstowych „Zemsty nietoperza”, „Barona cygańskiego”, „Studenta Żebraka”, ”Czarodziejskiego fletu” w oryginalnych wersjach językowych, cenionym asystentem reżysera.
Na scenie Opery Śląskiej współpracował z wieloma wybitnymi dyrygentami i reżyserami.
Przez kilka sezonów stale współpracował z Operą Krakowską /„Trawiata”, „Baron cygański”/, Operą Wrocławską /„Baron cygański”/, Operetką Śląską /„Ptasznik z Tyrolu”, „Wesoła wdówka” , „Orfeusz w piekle”/.
Liczne tournée zagraniczne m.in. z zespołem Opery Śląskiej, dwukrotnie USA i Kanada, wielokrotnie RFN i Włochy, Czechosłowacja, Węgry, Portugalia.
Koncerty w prestiżowych salach koncertowych Frakfurtu, Berlińskiej Filharmonii im. Karajana, Konzerthalle w Berlinie, Katedrze św. Patryka w Nowym Jorku.
Przez dwa sezony współpracował z Landestheater Linz w Austrii.
Współpracował z wieloma orkiestrami filharmonicznymi, m. in. Filharmonią Śląską, Zielonogórską, Opolską, Toruńską Orkiestrą Kameralną, Orkiestrą Filharmonii w Frankfurcie.
Nagrania dla TVP – „W karnawałowym nastroju”, „W kręgu opery”, „Baron cygański”.
Nagrania dla Polskiego Radia – cykl „Miłość poety” R. Schumanna.
Płyty CD – „Nabucco”,
„W krainie operetki – zagraj mi melodię swą”,
„Wino, kobiety i śpiew”.
Laureat „Złotej płyty” i „Platynowej płyty” za nagranie CD „Nabucco”- G. Verdiego.

Profesor nadzw. Akademii Muzycznej w Katowicach na Wydziale Wokalno-Aktorskim. Wśród dyplomantów którzy kończyli studia w klasie wokalnej są m.in. dr Maciej Bartczak, Maciej Komandera, Grażyna Zelek-Fenger, Dobromiła Lebiecka-Koźlak, Krzysztof Iwaszkiewicz, Patrycy Hauke, Bartosz Urbanowicz.

FRAGMENTY RECENZJI:

Nadal jednak z dużą przyjemnością słuchałam i oglądałam Ewę Pytel-Polak (Fiordiligi), Feliksa Widerę (Ferrando) i Włodzimierza Skalskiego (Guglielmo). Regina Gowarzewska-Griessgraber – Dziennik Zachodni

Interpreter In that way, Prince Shuisky (Feliks Widera) is the production's key character.
El dunque Shuiski (Feliks Widera), interpretado de esta manera, es el personaje clave de la representacion.
Cultural Bulletin 24/272

Wyjątkowo wdzięcznie wypadła w tym spektaklu para Bronia-Jan, Leokadia Duży – Feliks Widera, ujmując zarówno śpiewem, jak i aktorstwem. Regina Gowarzewska-Griessgraber- Trybuna Śląska 2.12.2002

Lirycznie brzmiący głos tenora Feliksa Widery ukazał piękno Moniuszkowskiej melodyki z jej różnymi odcieniami i wokalnymi niuansami, które mogą wydobyć tylko wytrawni śpiewacy.Solista miał okazję ukazać swoje umiejętności, wykonując w drugiej części koncertu arie Jotka z „Halki” oraz najpiekniejszą z pieknych arię Stefana („z kurantem”) ze „Strasznego dworu”, która stała się szczytem upojenia lirycznego i wykładnią patriotycznego programu. Bartosz Żurakowski- Nowa Trybuna Opolska 27.02.2002

Schmetternd und In jugendlicher Frische gab sich Tenor Feliks Widera als Ismael. Christa Bechtel. Bad Essen 18.04.2004
„Ich habe mich sofort wohl gefühlt und war auch gut aufgehoben, als mich der polnische Sänger Feliks Widera in nahezu perfektem Deutsch ansprach, an der hand nahm und zunächst zum Ankleiden id der Künstlergarderobe führte“ Josef Perathoner. Neuenburg 7.08.2004

Feliks Widera immerhin gab als jugendlich-frisch klingender Tenor In der Rolle des Ismaele eine gute Vorstellung. Siegener Zeitung 4.08.2004

W partii tytułowej wystąpił gościnnie Romuald Tesarowicz. Czołowy polski bas stworzył przekonywającą postać. Doskonałym jego partnerem był Feliks Widera jako kniaź Szujski, chyba najlepszy w poniedziałkowym spektaklu wokalnie i świetny aktorsko. Anna Woźniakowska – Dziennik Polski – 21 kwietnia 2005.
Przedstawienie, przygotowane w tajemnicy przed Jubilatem, złożone z trzech części, stanowiło wspaniałe podsumowanie działalności artystycznej Henryka Konwińskiego.(….) Pomysł inscenizacyjny: Olga Kozimala-Kliś, współpraca sceniczna: Feliks Widera. (….)Artyści Opery Śląskiej rozbawili zgromadzonych w teatrze widzów wesołymi fragmentami z „Cyrulika Sewilskiego” i „Wesołej Wdówki” , wzruszyli ariami z „Rigoletta” , „Madame Butterfly” i „Giocondy” , a także wieloma innymi. Kinga Twarowska, 2005 r.
Jeszcze raz brawa dla Sabiny Olbrich-Szafraniec i Feliksa Widery, którzy wyrwali się z tej sztywnej formy i zaprezentowali nam prawdziwy urok i dowcip operetki Lehara. Michał Baran Animator kultury. Aktor Jeleniogórskiego Teatru Bom-Baż.

Strona Feliksa Widery
www.colcanto.katowice.pl

Juliusz Ursyn-Niemcewicz
Tenor

Urodził się w Gliwicach gdzie pobierał pierwsze lekcje śpiewu pod kierunkiem prof. Jana Ballarina. Studia wokalne ukończył w Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie śpiewu prof. Krystyny Szczepańskiej. Niedługo potem rozpoczął regularną działalność koncertową jako solista w kraju i za granicą – Austria, Francja, Hiszpania, Belgia, Niemcy. Był stypendystą uczelni muzycznych w Lozannie i Genewie, brał udział w kursach mistrzowskich prowadzonych przez prof. Jean C. Aubera i prof. P. Lisicjana.

Od 1995 roku – stale związany jest z Operą Śląską gdzie debiutował partią Cania w „Pajacach” Leoncavalla. Tam stworzył także wiele znaczących kreacji scenicznych – Jontek w „Halce”, Pinkerton w „Madame Butterfly”, Sinobrody w „Rycerzu Sinobrodym”, Enzo Grimaldo w „Giocondzie”, Edwin w „Ksieżniczce czarasza” Dymitr Samozwaniec w „Borysie Godunowie”, Alfred w „Traviacie” Camil w „Wesołej wdówce”. Występował także na europejskich scenach operowych. Jego zagraniczny debiut to Cavaradossi w „Tosce” Pucciniego. Partię tę otrzymał w drodze castingu, do którego stanęło 120 tenorów z całego świata. Wygrał tenor z Bytomia. Cavaradossiego śpiewał w Operze Berlińskiej oraz Neubrandenburgu w niekonwencjonelnej inscenizacji Chrystiana von Goetza.
Po sukcesach w „Tosce” stanął do kolejnego castingu, tym razem na rolę Księcia w „Rigoletcie”. I znowu wygrał, premiera odbyła się w Operze Poczdamskiej /2002r./ w reżyserii Manfreda Straube. Obie te partie kreował także na scenach w Hannoverze, Düsseldorfie, Londynie i Neapolu.

Wiele nagrywał dla Polskiej Telewizji, m.in. „Siwą mgłę” Wojciecha Kilara z Narodową Orkiestrą Symfoniczną PR pod dyr. Antoniego Wita, „Mszę kreolską” Ramireza oraz pieśni Fryderyka Chopina którymi wraz z Wojciechem Świtałą otwierał m.in. Rok Chopinowski w Londynie /1999/ wykonując je także przed królową angielską Elżbietą. Był także bohaterem licznych programów telewizyjnych TVP3.

Często koncertuje z polskimi orkiestrami filharmonicznymi, jest stałym gościem Krynickich Festiwali im. Jana Kiepury w galowych wieczorach Bogusława Kaczyńskiego, wielokrotnie występował z koncertami muzyki operowej w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie – Nowy Jork, Toronto, Chicago, Ontario….

Od dwóch sezonów współpracuje z Teatrem Wielkim w Warszawie.

Włodzimierz Skalski
Baryton

Absolwent dwóch krakowskich uczelni: Akademii Górniczo-Hutniczej (wydział geodezji) i Akademii Muzycznej – klasa śpiewu prof. Heleny Łazarskiej. Uczestnik kursów mistrzowskich w Weimarze i Wrocławiu.

Debiutował partią Arsamenesa w operze G.F. Haendla „Xerxes”. Od 1985 roku solista Opery Śląskiej. Znaczące partie w jego repertuarze: Nabucco, Papageno, Figaro, di Luna, Zurga, Germont, Sharpless, , Escamillo, Scarpia, Oniegin. Współpracuje z Teatrem Wielkim w Poznaniu, Łodzi, Operą Krakowską, Operą Nova w Bydgoszczy oraz Operą na Zamku w Szczecinie. Udział w wielu tournée zagranicznych m.in. Niemcy, Włochy, Hiszpania, Portugalia, Holandia, Belgia i Luksemburg.

Adam Woźniak
Baryton

Absolwent Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy (klasa prof. J. Greszty). Debiutował na scenie Teatru Wielkiego w Poznaniu rolą Zbigniewa w „Strasznym dworze”. Solista Opery Śląskiej w Bytomiu; współpracuje z takimi scenami jak, m.in.: Opera Nova w Bydgoszczy, Opera Bałtycka, Opera i Filharmonia Podlaska oraz Czech Opera Praga. W dorobku artystycznym posiada wiele pierwszoplanowych ról, takich jak: Scarpia w „Tosce” G. Pucciniego, Barnaba w „Giocondzie” A. Ponchellego, Markiz Posa w „Don Carlosie” czy tytułowy bohater w „Nabuccu” G. Verdiego. W 2013 r. zadebiutował na Festiwalu Wagnerowskim w Bayreuth wykonując monolog Wotana z „Walkirii” oraz duet Holendra i Senty  z „Holendra Tułacza”.

Kamil Zdebel
Baryton

Edukację muzyczną rozpoczął w klasie skrzypiec w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia im. I. J. Paderewskiego w Tarnowskich Górach.  W 2007 r. został laureatem I nagrody amatorskiego konkursu wokalnego „Śląskie śpiewanie” organizowanego przez ZPiT „Śląsk” im. St. Hadyny. Studia wokalne rozpoczął w roku 2008 w Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. Jana Ballarina (Wydział Wokalno-Instrumentalny), które ukończył w roku 2013. Brał udział w kursach wokalnych prowadzonych przez Wiesława Ochmana, Daniela Weeksa i Ryszarda Karczykowskiego. W studenckim przedstawieniu wileńskiej wersji „Halki” St. Moniuszki był odtwórcą partii Jontka.  Był uczestnikiem III Międzynarodowego Konkursu Wokalistyki Operowej im. Adama Didura w Bytomiu oraz I Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Andrzeja Hiolskiego w Kudowie Zdroju.

Debiutował rolą Cascady w przedstawieniu operetkowym „Wesoła wdówka” F. Lehara na scenie Gliwickiego Teatru Muzycznego; w Operze Śląskiej w Bytomiu wykonuje partie: Ottokara w operetce J. Straussa „Baron cygański”, Freda w musicalu F. Loewego „My Fair Lady”, Dancaira w „Carmen” G. Bizeta, Schaunarda w „Cyganerii” G. Pucciniego.  Współpracuje także z Filharmonią Śląską, Filharmonią Zabrzańską i Filharmonią Warmińsko-Mazurską. Na swoim koncie ma również udział w koncercie dla ofiar Holocaustu „Requiem for Auschwitz” R. Moreno Rathgeba pod dyrekcją Riccarda Sahiti.

Cezary Biesiadecki
Bas

Absolwent Akademii Muzycznej w Katowicach im. K. Szymanowskiego w klasie prof. M. Growiec i Wyższej Szkoły Zarządzania Marketingowego i Języków Obcych w Katowicach.

Doskonalił swój głos biorąc udział w kursach mistrzowskich w kraju i za granicą prowadzonych przez m.in. J. Romańską, H. Łazarską, A. Teligę, D. Weeksa, K. Kałudowa, M. Walewską. Był uczestnikiem The International School of  Musical w Kijowie.

Za swoją działalność artystyczną i osiągnięcia kulturalne był nagradzany przez Marszałka Województwa Lubelskiego w 2005 roku i Prezydenta Miasta Dąbrowy Górniczej w 2007 r. Jest laureatem VIII Międzyuczelnianego Konkursu Słowiańskiej Muzyki Wokalnej w Katowicach.

Artysta prowadzi bogatą działalność koncertową. Współpracował z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Śląskiej, Zabrzańskiej, Lubelskiej. Brał udział w II i III Festiwalu Wokalnym Bel Canto w Nałęczowie, w  XXVIII Festiwal „Wieczory u Telemanna” na zamku w Pszczynie, XVIII Festiwalu „Muzyka w Sandomierzu 2008”.

Debiutował partią Skołuby w „Strasznym Dworze” S. Moniuszki na deskach Opery Bałtyckiej w Gdańsku. Od sezonu 2006/2007 jest solistą Opery Śląskiej w Bytomiu. W swoim repertuarze posiada ponad 30 partii operowych, operetkowych i musicalowych m. in.: Sarastro - „Czarodziejski Flet”, Bartolo – „Wesele Figara”, Komandor, Masetto – „Don Giovanni”,  Gremin – „Eugeniusz Oniegin”, Zachariasz – „Nabucco”, Filip, Mnich – „Don Carlos”, Zbigniew, Skołuba – „Straszny Dwór”, Raimondo – „Łucja z Lammermoor”, Colline – „Cyganeria”, Higgins – „My Fair Lady”.

Współpracuje z Teatrem Muzycznym w Lublinie, Operą Novą w Bydgoszczy. Kilkakrotnie odbywał zagraniczne tournée z agencją artystyczną K – Promotion Kmoch wykonując partię Zachariasza w „Nabucco” (Niemcy, Szwajcaria).

Wykonuje także dzieła oratoryjno-kantatowe m. in. J. S. Bach „Magnifikat”, A. Vivaldi „Judithae Triumphanti”,  W.A. Mozarta „Requiem”. Jego repertuar obejmuje także pieśni takich kompozytorów jak F. Schubert, R. Schumann, P. Czajkowski, M. Karłowicz, S. Moniuszko, M. Czyż.

Bogdan Kurowski
Bas

Urodzony w 1956 r. w Częstochowie.
W latach 1974-78 uczeń Średniej Szkoły Muzycznej w Częstochowie w klasie śpiewu mgr Anny Porwik-Pniok.W 1984 roku ukończył Akademię Muzyczną w Warszawie w klasie śpiewu solowego prof. Edmunda Kossowskiego, z wynikiem bardzo dobrym.W latach 1986-2001 doskonalił swój warsztat wokalny pod opieką Sławomira Książka.
Debiut operowy w partii Don Alfonsa na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie w 1982 roku.

W sezonie 1983-84 – solista opery w Bydgoszczy.
/JOWISZ, SKOŁUBA, CHORĄŻY./

Od 1984 -solista Opery Śląskiej w Bytomiu.
/SKOŁUBA, BASILIO, GREMIN, STOLNIK, SIMONE, SPARAFUCILE, ZACCARIA, SARASTRO, IL MAESTRO, UBERTO, COLLINE, WOJEWODA, KOMENDANT OBOZU, FERRANDO, FRANK, MEFISTO, ALWISE, ŻUPAN, KOMANDOR, ŚW.PIOTR, RAMFIS, GUŚLARZ, OLLENDORF./

Od 1991-95 -współpracuje z Warszawską Operą Kameralną .
/OSMIN, BARTOLO, KOMANDOR./

Od czerwca do sierpnia 1991 występuje w Wiedeńskiej Kammeroper z którą wyjeżdża na tournee po Japonii i Korei w październiku i listopadzie 1991 r. /KOMANDOR/

Od 1993-95 – solista Teatru Wielkiego w Łodzi.
/SKOŁUBA, STOLNIK, MEFISTO, RAMFIS, DALANDT, COLLINE, SAMUEL, GALICKI, PASQUALE, /współpraca w następnych latach /
FERRANDO, DULCAMARA, ZACCARIA, SPARAFUCILE./

Od 1995-98 – solista Teatru Wielkiego w Poznaniu.
/ZACCARIA, PEDAGOG, SKOŁUBA, BASILIO, BARTOLO, FERRANDO, LEJZOR, WAARŁAM. SZOSTAK,GUARDIANO./

Współpracuje z teatrami operowymi w Szczecinie i Krakowie, a także z grupą szwajcarską i niemiecką występując na scenach i salach koncertowych całej Europy. /SKOŁUBA, STOLNIK, FERRANDO, ZACCARIA, OSMIN, OROVESO, SARASTRO, BASILIO, SPARAFUCILE, RAMFIS, FARAON, COLLINE./

Od 2003 solista Narodneho Divadla Morawskosleskeho w Ostravie.
/GALICKI, ZACCARIA, SARASTRO, DIED MOROZ, DULCAMARA, WODNIK, BANCO, FOTIS, DON ALFONSO/

W 1999 wystąpił na scenie gliwickiej w przedstawieniu opartym na muzyce Gershwina wykonując partię Porgiego.

Repertuar operowy i operetkowy obejmuje ponad 60 partii. Ponad 20 partii oratoryjnych i ponad 200 pieśni.

Wystąpił w ponad 1500 przedstawieniach na scenach polskich i zagranicznych./Niemcy,Francja, Wielka Brytania, Hiszpania, Włochy, Austria, Szwajcaria, Irlandia, Holandia, Belgia, Luxemburg, Dama, Szwecja ,Grecja, Cypr, Jugosławia, Czechy, Litwa, Ukraina, Japonia, Korea./

Finalista konkursów wokalnych w Krynicy (1984), Warszawie (1984), Barcelonie (1989) iBregenz(1991).

Brał udział w światowej prapremierze opery Mikisa Theodorakisa „Elektra” w Luksemburgu w 1995 r. oraz w polskiej prapremierze „Maksymilian Kolbe” Domenique Probsta w Bytomiu w 1990 roku.

Od 1996 roku prowadzi Agencję Artystyczną organizując koncerty muzyki popularnej i muzyki sakralnej.

Aleksander Teliga
Bas | współpraca

Wybitny polski śpiewak zaliczany do czołówki europejskich basów. Ukończył studia magisterskie w Konserwatorium im. M. Łysenki we Lwowie na wydziale wokalno-aktorskim. Zadebiutował w wieku 20 lat na scenie Teatru Wielkiego we Lwowie. Od 1989 roku mieszka i pracuje w Polsce. W swoim bogatym repertuarze posiada m.in. Zaccaria w „Nabucco”, Filip w „Don Carlosie”, Silva w „Ernanim”, Ramfis w „Aidzie”, Banco w „Makbecie”, Scarpia w „Tosce”, Mefisto w „Fauście”, Escamilio w „Carmen”, Dzikoj w „Katii Kabanovej”, Wodnik w „Rusałce”, Borys w „Borysie Godunowie”, Car Dodon w „Złotym Koguciku”, Griemin w „Eugeniuszu Onieginie”, Generał w „Graczu” Prokofiewa, Boris Tymofiejewicz w „Lady Makbet mceńskiego powiatu” Szostakowicza.

Występował na deskach m.in. Staatsoper Berlin, Opera Dortmund, The Royal Danish Opera House Kopenhaga, Opera Lyon, Opera de Monte-Carlo, Grand Teatro del Liceu w Barcelonie, Royal Theater w Dublinie, Teatro dell’ Opera di Roma, Teatro Communale w Bolonii, Gran Teatro la Fenice w Wenecji, Opera Nacional de Mexico, Teatro Santiago de Chile, Opera Narodowa Teatr Wielki w Warszawie, Grand Théâtre de Genève, National Finnish Opera, Teatro Colon w Buenos Aires.

Za swoje największe osiągnięcia uważa 6 produkcji w mediolańskiej La Scali oraz 4 produkcje w Teatrze Bolszoj w Moskwie.

Występował w gronie światowej sławy śpiewaków, m.in.: D. Dessi, D. Schellenberger,E. Obrazcowej, D. Hvorostowskiego, F. Furlanetto, P. Gavanelliego, G. Bartoliniego czy M. Kwietnia. Współpracował z uznanymi dyrygentami i reżyserami m.in. D. Barenboim, Y. Temirkanov, D. Gatti, G. de Bozio, B. Herzl, S. Guadanio, V. Yurowsky, V. Sinajskij, A. Wiediernikov czy Kazushi Ono. Ma na swoim koncie zagraniczne nagrania CD oraz DVD. W 2013 r. brał udział w nagraniu „Verbum Nobile” St. Moniuszki dla wydawnictwa DUX; nagranie otrzymało prestiżową nagrodę International Classical Music Awards przyznawaną w branży fonografii klasycznej. W 2015 r. w Teatrze Bolszoj w Moskwie zrealizował nagranie „Dzieci Rosenthala” L. Diesiatnikova dla wydawnictwa Sony Classical Records.

Posiada liczne nagrody ZASP-u oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 1991 roku otrzymał Złotą Maskę za rolę Silvy w „Ernanim” G. Verdiego. W 1993 roku został nagrodzony Złotą Maską za rolę Mefista w „Fauście” Ch. Gounoda.

W 2003 roku obronił przewód doktorski w Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. W roku 2005 otworzył pierwszą w Polsce Prywatną Szkołę Operową. W 2007 rozpoczął cykl Europejskiego Festiwalu Muzycznego Gloria. W 2009 za szczególne osiągnięcia został nagrodzony przez Związek Artystów Scen Polskich statuetką Ariona. Od roku 2015 wykłada na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina – Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym w Białymstoku.

Zbigniew Wunsch
Bas

Urodzony w 1968 roku. Karierę artystyczną rozpoczął w Państwowym Zespole Ludowym Pieśni i Tańca „Mazowsze”. Na scenie operowej zadebiutował partią Barda w przedstawieniu „Krakowiacy i Górale” (w reżyserii Krzysztofa Kolbergera), w roku 1991, w Teatrze Wielkim w Warszawie. W 1992 r. wystąpił w głównej roli Antonia w musicalu ‚Tides and Waves” na olimpiadzie kulturowej w Barcelonie. Od 1993 do 1996 roku był solistą Opery i Operetki w Szczecinie i Opery „Nova” w Bydgoszczy. W roku 1996 został solistą Opery Śląskiej w Bytomiu.

Do najważniejszych ról, które kreował, należą: Zbigniew w ” Strasznym dworze”, Alvise w „Giocondzie”, Sarastro w „Czarodziejskim flecie”, Leporello w „Don Giovanim”, Gremin w „Eugeniuszu Onieginie”, Hermann w „Tannhauserze”, Ramfis w „Aidzie”, partia tytułowa w „Borysie Godunowie”, Tonio w „Pajacach”, Torreador w „Carmen”, Raimond w „Łucji z Lammermoor”, Zachariasz w „Nabucco” , którą to partię zaśpiewał ponad 120 razy podczas tournee Opery Śląskiej po krajach Europy Zachodniej. Współpracuje z Operą Krakowską.

Sławomir Naborczyk
Tenor | współpraca

Absolwent Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy w klasie Marka Moździerza i Tadeusza Szlenkiera. ​Swoje umiejętności doskonalił podczas kursów u Neila Shicoffa, Eytana Pessena, Matiasa Rexrotha, Izabeli Kłosińskiej, Heleny Łazarskiej, Katarzyny Rymarczyk, Adama Kruszewskiego, Leszka Świdzińskiego, Matiasa Robasa oraz Tomasza Koniecznego.

Uczestnik Programu Kształcenia Młodych Talentów Akademii Operowej przy Teatrze Narodowym w Warszawie.

Debiutował w 2011 rolą Basilia w Weselu Figara Mozarta podczas Operowego Forum Młodych w Operze Nova w Bydgoszczy. Na tej scenie kreował także Kowala w Krótkim życiu de Falli i tytułowego Studenta żebraka Millockera.

Współpracuje z Filharmonią Zabrzańską oraz zespołem Musica Viva (występy m. in. w Bremen, Lilenthal i Schwerin). W 2017 r. śpiewał Abdalla w koncertowym wykonaniu Nabucca Verdiego w Bremen.  W  Warszawskiej Operze Kameralnej (Monostatos w Czarodziejskim flecie i Arbace w Idomeneo W. A. Mozarta).

Inspicjenci
Jadwiga Bacik
Inspicjentka
Krystyna Siedlik
Inspicjentka
Korepetytorzy solistów
Larysa Czaban
Korepetytorka solistów

Korepetytorka, pianistka. Urodzona na Ukrainie, na stałe mieszka w Polsce. Z wyróżnieniem ukończyła Akademię Muzyczną im. S. Prokofiewa w Doniecku. Już podczas studiów zaczęła pracować  jako pianistka i kameralistka.

W 1992 r. została laureatką I Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej „Złota jesień” w Chmielnicku (Ukraina). Jako korepetytorka solistów i akompaniatorka współpracowała z Akademickim Teatrem Opery i Baletu oraz Akademią Muzyczną w Doniecku. Od roku 1998 związana – w charakterze korepetytora solistów – z Operą Śląską w Bytomiu. Brała udział w wielu konkursach wokalnych, gdzie zdobywała nagrody za najlepszy akompaniament. W 2003 r. przyjęła zaproszenie do udziału w I Ogólnopolskim Konkursie Młodych Sopranów im. Krystyny Jamroz w Busku Zdroju w charakterze akompaniatora konkursu. Od 2000 r. jest oficjalnym akompaniatorem Międzynarodowego Konkursu Wokalistyki Operowej im. Adama Didura, organizowanym w Operze Śląskiej w Bytomiu. Prowadzi aktywną działalność koncertową w kraju i za granicą. Jest członkinią Ukraińskiego Stowarzyszenia Pianistów-Laureatów Międzynarodowych Konkursów.

Michał Kryworuczko
Korepetytor solistów

Absolwent Royal Academy of Music w Londynie (2015) w klasie fortepianu prof. Rustema Hayroudinoff’a. Pobierał także nauki u Konstantina Scherbakova. W roku 2008 został Finalistą Konkursu Eurowizji Młodych Muzyków w Warszawie, a następnie - w 2009 - półfinalistą w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Genewie. Jest laureatem II nagrody w VII Śląskim Konkursie Pianistycznym oraz konkursów takich jak: Międzynarodowy Konkurs Chopinowski w Szafarni (I nagroda) oraz Konkursu Narodowego Instytutu im. F. Chopina w Warszawie (VI nagroda).

Trzykrotny Stypendysta Prezydenta Miasta Bytomia; koncertował m.in. z Filharmonikami Śląskimi, Polską Orkiestrą Radiową, Akademicką Orkiestrą Symfoniczną w Warszawie, Orkiestrą Opery Śląskiej pod batutą Tadeusza Strugały. Od 2013 r. dawał recitale w ramach Śląskiego Festiwalu Beethovenowskiego w Głogówku i Prudniku.

W  2016 r. debiutował z London Gala Orchestra pod dyrekcją Stephena Ellery’ego w St. Martin in the Fields, w 2014 w Steinway Hall, Wigmore Hall, Barber Institute of Fine Arts (Birmingham). Aktualnie w ramach programu „Młode Talenty” dokonał na potrzeby Narodowego Instytutu im. F. Chopina w Warszawie pierwszego w Polsce nagrania „Hexameronu” - zbiorowej kompozycji opartej na tematach z op. „Purytanie” V. Belliniego.  

Od roku 2016 współpracuje z Operą Śląską przy przedstawieniach takich jak: „Carmen”, „Cyganeria”, „Mały Kominiarczyk”, „Aida”, „Traviata”, „Nabucco”, „Moc przeznaczenia”, „My Fair Lady”, „Romeo i Julia”.

 

Joanna Steczek
Korepetytorka solistów | współpraca
Aleksander Teliga jr
Korepetytor solistów | współpraca

Absolwent Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Śląskiego w kl. fortepianu prof. M. Warchoł-Sobiesiak oraz dr. W. Waleczka. Student śpiewu solowego na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina, Wydziału Instrumentalno-Pedagogicznego w Białymstoku.
Od sezonu 2016/17 zakwalifikowany do prestiżowego Programu Kształcenia Młodych Talentów" Akademia Operowa" działającym przy Teatrze Wielkim Operze Narodowej w Warszawie.
W charakterze pianisty brał udział w kursach mistrzowskich prowadzonych przez Izabellę Kłosińską, Paula Plummera, Dawn Schicoff, Annę Marchwińską, Heldrun Gardow, Matthiasa Rexrotha, Jana Kaliskiego, Igora Kushplera, Aleksandra Teligę, Eytana Pessena czy Neila Schicoffa w Teatrze Wielkim Operze Narodowej w Warszawie oraz w Staatsoper Berlin.
W roku 2017 akompaniator zwycięzcy "I Concours International de Chant de Marseille" odbywającego się w Opera Municipal w Marsylii.
Jako korepetytor solistów przygotował następujące produkcje: "Ubu Rex" K. Pendereckiego, "La Forza del Destino" G. Verdiego, "Czarodziejski flet" W. A. Mozarta, "L'elisir d'amore" G. Donizettiego, "My Fair Lady" F. Loewego, "West Side Story" L. Bernsteina.
Współpracuje z Operą Śląską w Bytomiu oraz Teatrem Wielkim w Poznaniu.

Orkiestra
Orkiestra Opery Śląskiej

Skrzypce I
Agata Maśnica (koncertmistrz), Karolina Korelus (koncertmistrz), Jan Knapik (koncertmistrz), Dobrochna Bagniewska, Anna Śliwczyńska, Lilianna Janusz, Aleksandra Buczek, Adrian Lalik, Agnieszka Machała

Skrzypce II
Małgorzata Orzińska, Iwona Mocała, Aleksandra Kasperek, Roksana Myślińska, Grażyna Kwiatkowska

Altówki
Barbara Księżyk (koncertmistrz), Łukasz Unger, Barbara Kostka, Weronika Milik, Magdalena Gonos, Krzysztof Gwóźdź

Wiolonczele
Adam Markwica (koncertmistrz), Nikol Latocha (koncertmistrz), Agnieszka Bator-Skowrońska, Barbara Kaczmarek, Mateusz Mańka

Kontrabasy
Stanisław Rymarczyk (I głos), Wiktor Pacan, Szymon Ręczmin

Harfa
Marta Gargas-Borowy

Flety
Małgorzata Bugiel (I głos), Tacjana Czech (I głos), Marta Gaweł-Nowak, Dominika Łysik

Oboje
Gabriel Koszela (I głos), Klaudiusz Sowa (I głos), Sebastian Wizner (I głos)

Klarnety
Marian Bugdoł (I głos), Dariusz Jursza (I głos), Katarzyna Pala

Fagoty
Cezary Kowalski (I głos), Julia Ilczuk, Kasper Lechowski, Karol Goryl

Waltornie
Igor Czaban (I głos), Alina Pietrzak, Jadwiga Surtel, Jarosław Nowak, Małgorzata Tracz, Kamil Wieczorek

Trąbki
Jacek Król (I głos), Łukasz Mruczek, Kornel Wieczorek, Mateusz Kisielnicki

Puzony
Roman Chrząścik (I głos), Dawid Guzy (I głos), Robert Waloszczyk, Piotr Sotniczuk

Tuba
Karol Mueller (współpraca), Marcin Korelus (współpraca)

Perkusja
Aleksander Kulawik (I głos), Tomasz Kubista, Krzysztof Więcaszek, Mateusz Misiak, Aleksander Juraszczyk

Fortepian
Larysa Czaban

Inspektor orkiestry
Jan Knapik, Nikol Latocha

Balet
Balet Opery Śląskiej

Soliści
Michalina Drozdowska, Aleksandra Piotrowska-Zaręba, Ai Okuno, Douglas De Oliveira Ferreira, Grzegorz Pajdzik, 

Koryfeje
Daniil Alexandrov, Ewa Czampiel-Matura, Artur Dmochowski, Anna Kmiecik-Sokalla, Sylwia Kubacka-Werner, Monika Latusek, Karol Pluszczewicz, Aleksandra Pytel-Pajdzik, Keisuke Komori

Zespół baletu
Ellen Bremer, Sara Guarnieri, Viridiana Hernandez-Martinez, Kyoko Ishihara, Mitsuki Noda, Aleksandra Lach, Katarzyna Nalepa, Keisuke Sakai, Małgorzata Timofiejew, Clara Ushizaka, Paweł Kranz,  Patryk Nowacki, Krzysztof Szczygieł, Christina Janusz, Maja Liszczyk, Karl Picuira-de Pimodan

Współpraca
Uczniowie Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Ludomira Różyckiego w Bytomiu

Inspektor baletu
Ewa Czampiel-Matura

Pedagodzy baletu
Kazimierz Cieśla, Lucyna Popławska

Akompaniator baletu
Natalia Myślewicz

Chór
Chór Opery Śląskiej

Soprany
Kinga Czyż, Karolina Kasprzyk, Agnieszka Daroszewska, Izabela Kalemba, Roksana Majchrowska, Jolanta Mazoń, Magdalena Okońska, Marta Pagacz-Janik, Mirosława Przeworska, Jolanta Smolik, Eugenia Widera, Małgorzata Wierzbicka, Marta Wizner, Jolanta Wyszkowska

Alty
Grażyna Bonk, Barbara Dobkowska, Renata Miś, Izabela Kopiec, Olena Kovalska, Anna Sadowska, Dominika Waloszczyk, Joanna Trefon, Teresa Unger, Agnieszka Wieczorek, Natalia Wieczorek

Tenory
Michał Bagniewski, Grzegorz Biernacki, Zbigniew Biliński,  Janusz Bolewski, Mateusz Burkowski, Krzysztof Hrycyszyn, Dariusz Nurzyński, Mateusz Kołakowski, Piotr Strzodka, Janusz Wenz, Michał Zawierucha

Basy
Paweł Brol, Witold Dewor, Kamil Gałązka (współpraca), Sebastian Janda, Adam Janik, Juliusz Krzysteczko, Marek Lisaj, Wojciech Paczyński, Grigory Shostak, Mieczysław Unger (współpraca), Oskar Zgoła

Inspektorzy chóru
Grażyna Bonk, Janusz Bolewski

Korepetytor chóru
Jolanta Smolik