Verbum nobile

Stanisław Moniuszko
Premiera: 16 listopada 2019 r.

Premiera akademicka: 16 listopada 2019 r.

kierownictwo muzyczne: Tomasz Tokarczyk
reżyseria, inscenizacja i choreografia: Henryk Konwiński
scenografia i kostiumy: Alicja Patyniak-Rogozińska
światła: Tomasz Trela
kierownictwo chóru Akademii Muzycznej: Krystyna Krzyżanowska-Łoboda
współpraca muzyczna: Adam Mokrus
asystent reżysera: Bernadeta Maćkowiak
inspicjent: Krystyna Siedlik, Jadwiga Bacik
korepetytor solistów: Joanna Steczek

Wznowienie sceniczne w Operze Śląskiej w oparciu o premierę z dn. 30 maja 2015 r.

OBSADA:
Serwacy - Jakub Szmidt, Remigiusz Nowak
ZuziaMałgorzata Działo, Karolina Podolak, Sylwia Ziółkowska
Stanisław - Dawid Czerwiński, Wiktor Jankowski, Łukasz Kostka
Marcin - Patryk Wyborski
Bartłomiej - Jakub Borgiel, Michał Jewiarz
Domownica - Jolanta Wyszkowska
Kuzynki - Monika Latusek, Aleksandra Piotrowska-Zaręba
Antek - Krzysztof Szczygieł
Jaś - Anna Kmiecik-Sokalla
Pani Róża, rezydentka - Ewa Czampiel-Matura
 

Opera w 1 akcie

 

 

STUDENCKIE SŁOWO URODZINOWO

  .  

 

Verbum nobile

opera w 1 akcie

libretto: Jan Chęciński

Akcja rozgrywa się na wsi, w majątku pana Serwacego, w którym poza głównymi bohaterami, właścicielem i jego córką Zuzią, mieszkają: domownica, rezydentka Pani Róża,  dwie kuzynki Marysia i Zosia oraz dwóch wyrostków Antek i Jaś.

Treść libretta

Dwaj szlachcice, pan Serwacy i pan Marcin, dali sobie nawzajem verbum nobile – słowo szlacheckie, że dzieci ich pobiorą się, gdy dorosną. Oboje młodzi wzrastali, nie znając się zupełnie, raz jednak syn pana Marcina, Michał, przyjeżdżając  blisko dworku pana Serwacego wypadł z bryczki i dotkliwie się poranił.  Pan Serwacy przyjął go pod swój dach, a jego córka, Zuzia, pielęgnowała młodzieńca w chorobie, nie wiedząc , kim jest gdyż Michał nie chciał, aby doszła do ojca wieść o wypadku i przedstawił się jako Stanisław. Młodzi pokochali się. Pan Serwacy, usłyszawszy ich miłosne wyznania, oświadcza, iż „z afektów tych nie będzie nic”, gdyż na przeszkodzie stoi verbum nobile dane niegdyś przyjacielowi. Oboje zakochani wpadają w rozpacz, a pan Serwacy daje drugie verbum nobile: Zuzia nigdy nie zostanie żoną Stanisława.

W dniu imienin Zuzi przybywa pan Marcin Pakuła  i obiecuje jej osobliwy prezent – swego syna. Pan Serwacy wita przyjaciela, usłyszawszy jednak, że pan Marcin przybył specjalnie dla potwierdzenia zaręczyn syna z Zuzią, posępnieje.  Stara się  odwlec moment zaręczyn. Dochodzi między nimi do kłótni. Nagle pojawia się Stanisław , w którym pan Marcin poznaje swego syna Michała.

Nic już nie stoi na przeszkodzie szczęściu dwojga młodych, jednak pan Serwacy przypomina sobie, że właśnie dał drugie verbum nobile, iż Zuzia nigdy nie wyjdzie za Stanisława. Dylemat rozwiązuje sprytna Zuzia, dowodząc , że drugie verbum dotyczyło Stanisława, a ona pragnie wyjść za Michała.

Opracowanie libretta: Henryk Konwiński na podstawie „ Przewodnika operowego” Józefa Kańskiego

 

 

 
Wstecz