Opera blisko Ciebie: Porozmawiajmy o Operze...

OPERA BLISKO CIEBIE: Porozmawiajmy o Operze... to zainaugurowany w marcu 2017 r., cykl spotkań w Sali Koncertowej im. Adama Didura - spotkań z operą, której tajemnicę i wszechstronny wymiar odkrywają osoby, dla których świat teatru operowego, to całe życie. Bohaterami wędrówki do wnętrza opery są artyści, twórcy i ludzie teatru, a podróż tę dopełniają kameralne koncerty solistów, tematycznie związane z dorobkiem artystycznym gościa wieczoru.
Gospodarz cyklu – związana ze światem mediów Violetta Rotter-Kozera – zaprasza ciekawych i nietuzinkowych gości, którzy przybliżają publiczności magiczny świat teatru operowego; zdradzają tajemnice tworzenia gatunku, od partytury do gotowego dzieła scenicznego. Artyści, reżyserzy, scenografowie, choreografowie, znawcy teatru, odpowiadają na nurtujące widzów pytania i dzielą się swoim doświadczeniem. Spotkania odbywają się pod patronatem TVP3 Katowice, a relacje z nich dostępne są na antenie TVP w programie Z Kulturą.
 

Wydarzenia

16 lutego 2020, Niedziela
Godzina: 16:00
Miejsce: Bytom, Opera Śląska, Sala Koncertowa im. Adama Didura

Kup bilet
 
19 stycznia, niedziela, godz. 16:00 - Wspomnienie Natalii Stokowackiej w 100-lecie urodzin. Sławomir Pietras - słowo wstępne o Artystce.
 
 

Natalia Stokowacka - (ur. 1 stycznia 1920 w Małogoszczy, zmarła 23 marca 1997 w Sosnowcu), śpiewaczka operowa.

Wielka śpiewaczka operowa, primadonna Opery Śląskiej w Bytomiu, prawie całe swoje życie mieszkała w Sosnowcu. Po ukończeniu szkoły podstawowej uczyła się w Liceum im. E. Plater. W wieku 15 lat podjęła naukę śpiewu u Ewy Herbaczewskiej w prywatnej Szkole Muzycznej. Zadebiutowała recitalem radiowym w 1938 roku, prezentując pieśni polskie. Po wojnie uzupełniała wykształcenie muzyczne u Sergiusza Nadgryzowskiego. Zaangażowała się do Śląskiego Teatru Muzycznego w Katowicach, w którym wystąpiła w "Halce" Stanisława Moniuszki. Koncertowała na Śląsku, w Zagłębiu Dąbrowskim i Opolszczyźnie.

W 1946 roku otrzymała angaż do Opery Śląskiej w Bytomiu, z którą związała się na długie lata. 21 grudnia 1946 roku zadebiutowała rolą Musetty  w „Cyganerii” Giacomo Puccinego.

Dysponując wszechstronnym repertuarem m.in. w operach Pucciniego: Mimi („Cyganeria”), Toscę („Tosca”), Butterfly („Madama Butterfly”), Moniuszki: Zofię („Halka”), Hannę („Straszny dwór”), Hrabinę („Hrabina”), W. A. Mozarta: Konstancję („Uprowadzenie z seraju”), Hrabinę („Wesele Figara”), Donnę Annę („Don Giovanni”), Paminę i Królową Nocy („Czarodziejski flet”), G. Verdiego: Violettę („Traviata”), Desdemonę („Otello”), Leonorę („Trubadur”), Gildę („Rigoletto”), G. Rossiniego: Rozynę („Cyrulik sewilski”), Ch. Gounoda: Małgorzatę („Faust”), G. Donizettiego: Łucję („Łucja z Lammermooru”), L. Delibesa: Lakmé („Lakmé”), G. Bizeta: Micaelę („Carmen”), Leilę („Poławiacze pereł”), F. Flotowa: Martę („Marta”). C. M. Webera: Agatę („Wolny strzelec”), a także w operetkach J. Straussa: Rozalindę („Zemsta nietoperza”) i J. Offenbacha: Eurydykę („Orfeusz w piekle”). Jej ulubionymi partiami były Mimi, Tosca, Violetta i Małgorzata, a także Madama Butterfly, którą śpiewała blisko sto razy.

 Wraz z Krystyną Szczepańską, Bogdanem Paprockim, Andrzejem Hiolskim i Antonim Majakiem tworzyła tzw. wielką piątkę sceny bytomskiej. Wystąpiła w 27 premierach Opery Śląskiej i w 36 partiach wokalnych. Występowała gościnnie w polskich teatrach operowych, a także w ówczesnej Czechosłowacji, ZSRR, NRD, Rumunii, Bułgarii, Indiach i Egipcie. W latach 1959 - 1965 zatrudniona była w Teatrze Wielkim w Warszawie, lecz nawet wtedy nie rozstała się z Operą Śląską. 10 grudnia 1978 roku wystąpiła tam po raz ostatni w głównej roli w „Madame Butterfly" w towarzystwie przyjaciół: Krystyny Szczepańskiej, Bogdana Paprockiego i Andrzeja Hiolskiego. W sumie wystąpiła w ponad 1500 spektaklach na scenach polskich i zagranicznych. Wraz z mężem, znanym dziennikarzem Romanem Paszkowskim wolny czas spędzała na kortach tenisowych - była mistrzynią w swojej grupie wiekowej. Zmarła 23 marca 1997 roku. Podczas ceremonii żałobnej w kościele Św. Józefa pożegnali ją śpiewacy Opery Śląskiej wraz z Bogdanem Paprockim. Pochowana na cmentarzu w Sosnowcu.

Sławomir Pietras (ur. 28 listopada 1943 w Czeladzi) – polski menadżer kultury, dyrektor naczelny polskich teatrów operowych, wybitny znawca opery i baletu, z wykształcenia prawnik.

Ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Podczas studiów założył Towarzystwo Przyjaciół Opery w Poznaniu. W latach 1966–1970 był wiceprzewodniczącym Stowarzyszenia Polskiej Młodzieży Muzycznej. Już podczas studiów uprawiał publicystykę muzyczną na łamach "Gazety Poznańskiej" i tygodnika kulturalnego "Nurt". Był także redaktorem cotygodniowej audycji "Margines muzyczny" w Polskim Radiu. Dyrektor artystyczny Łódzkich Spotkań Baletowych, Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie-Zdroju, Festiwalu Ave Mariaw Czeladzi, Festiwalu Hoffmannowskiego w Poznaniu i Leszczyńskiego Festiwalu Muzycznego im. Romana Maciejewskiego. Inicjator Poznańskich Dni Verdiego, Poznańskiej Wiosny Baletowej i Lądeckiego Lata Baletowego. Wieloletni współpracownik Festiwalu Adama Didura w Sanoku i Bydgoskiego Festiwalu Operowego. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał tytuł Zasłużonego Działacza Kultury.

 
Wstecz