Szeherezada/Głód

OBSADA SZEHEREZADA

ZOBEIDA – Michalina Drozdowska, Julia Bielska

SZAHRIJAR – Wiktor Perdek, Alberto Pecetto

SŁUŻĄCY – Douglas De Oliveira Ferreira, Igor Przybyła

OBSADA GŁÓD

GŁÓWNY BOHATER PISARZ - Douglas De Oliveira Ferreira, Alberto Pecetto, Tymoteusz Winiarski

YLAYALI - Michalina Drozdowska, Clara Ushizaka

PARA Z PAPIERU - Mitsuki Noda/ Alberto Pecetto, Julia Bielska / Rhaphael Molenaar

CIEŃ SIOSTRY - Julia Bielska, Irina Cyrul

Szeherezada

Muzyka:  Nikołaj Rimski-Korsakow 

Spektakl w choreografii Roberta Bodnary miał swoją premierę w 2018 roku. Opowieść o zazdrości i potrzebie bliskości w inscenizacji Opery Śląskiej nie ma w sobie nic z orientu i baśni, znanych z „Szeherezady” w choreografii Michaiła Fokina z 1910 r. Cały ciężar opowieści zostaje przeniesiony na relacje między bohaterami i rozbudowaną psychologię postaci. Akcja rozgrywa się w bliżej nieokreślonej współczesności, w bogatym domu zamożnego małżeństwa, w zimnych współczesnych wnętrzach. Nieświadomych domowników nieustannie podglądają ukryte kamery monitoringu. To podejrzliwy Szahrijar śledzi w ten sposób każdy krok żony i służby, karmiąc swoje kompleksy i obsesje. Jego chorobliwa zazdrość pogłębia konflikt i niszczy więź między dwojgiem bliskich sobie kiedyś ludzi, napędzając spiralę wydarzeń, które nieuchronnie prowadzą do tragicznego finału.

Odejście od baśniowego charakteru spektaklu ma odsłonić  ukryty w nim uniwersalizm sprawiając, że losy bohaterów przybiorą bardziej ludzkiego wymiaru, staną się bardziej autentyczne i bliższe współczesnemu widzowi. Te ponadczasowe walory sprawiają, że pomimo ponad stu lat od swojej premiery Szeherezadę można określić dziełem żywym i aktualnym również i dziś.

Głód

Muzyka: W. A. Mozart, A. Pärt, N. Paganini, J. Halvorsen, T. Albinoni, G. B. Pergolesi, J. Massenet, S. Rachmaninov, H. Biber , J. S. Bach, G. F. Händel

„GŁÓD” jest autorską interpretacją słynnej powieści Knuta Hamsuna i nie stanowi jej dosłownej adaptacji. Punktem wyjścia dla spektaklu stały się wybrane motywy i idee zawarte w dziele norweskiego pisarza, przefiltrowane przez osobisty komentarz twórcy. Przedstawienie opowiada historię bezimiennego literata i dziennikarza, który wśród ulic Christianii – dzisiejszego Oslo – zmaga się z ubóstwem, samotnością i postępującym wyczerpaniem. Wraz z narastającym głodem rzeczywistość zaczyna tracić wyraźne granice, a miasto przeobraża się w labirynt wspomnień, lęków i wyobrażeń. Spektakl rozwija się jednocześnie w dwóch przestrzeniach. Pierwszą z nich jest świat rzeczywisty, obserwowany oczami głównego bohatera. Drugą stanowi świat wewnętrzny – pełen obsesji, marzeń i halucynacji, które stopniowo zaczynają przenikać codzienność. Zacieranie granic pomiędzy tymi rzeczywistościami prowadzi do coraz głębszego rozpadu psychiki bohatera i nadaje jego przeżyciom wymiar uniwersalny. Inspiracją dla konstrukcji postaci i dramaturgii jest modernistyczny charakter twórczości Hamsuna, uznawanego za jednego z prekursorów powieści psychologicznej i egzystencjalnej. „Głód” jest opowieścią o człowieku poszukującym sensu, walczącym z niedostatkiem i pragnącym zostać dostrzeżonym. To historia o granicach ludzkiej wytrzymałości, potrzebie bliskości i sile twórczości. Spektakl nie daje jednoznacznych odpowiedzi, lecz zaprasza widza do osobistej refleksji.

Choreografię do spektaklu przygotował Wiktor Perdek, tancerz solista Opery Śląskiej w Bytomiu, absolwent Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Ludomira Różyckiego w Bytomiu. Laureat licznych konkursów tanecznych w kraju i za granicą, m.in. w Wiedniu, Portugalii i Gdańsku, a także półfinalista konkursu Młody Tancerz Roku. Jest stypendystą Miasta Bytomia oraz bohaterem filmu dokumentalnego Tańczę dla ciebie. Na scenie Opery Śląskiej występuje m.in. w spektaklach Makbet i Królewna Śnieżka, a także kreuje role solistyczne m.in. Espady w Don Kichocie oraz Krassusa w Spartakusie. Równolegle rozwija działalność choreograficzną, zdobywając nagrody podczas przeglądu choreograficznego Horyzonty za autorskie prace, m.in. Vendetta, Dice czy Ride!

„GŁÓD” jest jego debiutem choreograficznym w formie pełnowymiarowego spektaklu jednoaktowego. Inspirując się twórczością Knuta Hamsuna, artysta podejmuje próbę połączenia klasycznej techniki tańca z dramatem psychologicznym oraz współczesnym językiem ruchu, tworząc autorską opowieść o ludzkich emocjach, samotności i wewnętrznych zmaganiach.