Kot w butach

Bogdan Pawłowski
Premiera: 18 listopada 2006 r.

kierownictwo muzyczne: Piotr Warzecha
libretto, inscenizacja i choreografia: Anna Majer
scenografia: Małgorzata Słoniowska
współpraca muzyczna: Krzysztof Dziewięcki
asystent choreografa i kierownik baletu: Olga Kozimala-Kliś

Bajka baletowa w 2 aktach

Czas trwania:
1 godz.40 min. – 1 przerwa

Balet w II aktach, 4 odsłonach na podstawie baśni Charlesa Perrault’a.

AKT I

Odsłona 1. Zaułek.
Figlujące skrzaty zauważają leżącego kota. Uznając go za nieżywego proszą o pomoc Kocie Aniołki. Dopiero wejście Zbójów budzi śpiącego Kota, który ucieka na drzewo i stamtąd obserwuje podział łupów oraz miejsce ich ukrycia. Nadchodzi wędrowny Szewczyk i rozstawia swój biedny kramik. Zbliżają się pierwsi klienci: Grubas i Dziewczynka. Grubas ledwo się rusza. Ale zaloty do młodej i ślicznej panienki dodają mu animuszu. Szewczyk obserwując je, nie może ukryć rozbawienia. Nagłe pojawienie się kota jest zaskoczeniem dla całej trójki. Bystre kocisko już z daleka dostrzegło buty dla siebie. Przymierza. Pasują idealnie! Poczciwy Szewczyk daje mu je w prezencie. A jak wspaniale się w nich skacze! Kot znów gotów jest do figli. Próbuje ośmieszyć Grubasa. Już jest na jego plecach i prowokuje bójkę.

Tymczasem w zaułku wyłania się atrakcyjna Kocica. Nasz Kot nie może oprzeć się jej wdziękom, jest gotów stracić dla niej głowę. Szewczyk chcąc nieco ostudzić jego miłosne zapały, włącza się do kociego duetu. Po odejściu Kocicy, zapraszają Dziewczynkę do wesołego oberka. Zabawa się kończy i wszyscy rozstają się w pogodnym nastroju. „Uratowany” i pełen wdzięczności Kot, widząc w Szewczyku prawdziwego przyjaciela, pokazuje mu ukryty worek z łupem. Obaj stają się jego właścicielami.

Odsłona 2. W smutnym lesie.
Smutny, zniszczony i zaśmiecony las. To ślady obecności bezmyślnych szkodników przyrody. Zalęknione zwierzęta szukają rady u mądrej Sowy. Są głodne, chore, obolałe, mają zniszczone futerka, pokaleczone łapki. Tylko Lis puszy się w eleganckim futrze. Radzi sobie znakomicie. Właśnie Niedźwiedź przyłapał go na kolejnym występku. Zdesperowane zwierzęta rzucają się na Lisa. W tym momencie nadchodzą Kot i Szewczyk. Przyjaciele poruszeni losem zwierząt postanawiają im pomóc. Dzielą się z nimi swoim skarbem. Zwierzęta dziękują i w takt skocznego krakowiaka udają się na zakupy, po leki i pożywienie. Po chwili na leśnej drodze pojawia się orszak królewski. Szewczykowi wpadła w oko piękna Królewna. Ona też spogląda na niego z zainteresowaniem. Lecz oto z ukrycia wynurzają się Zbóje i napadają na królewski orszak. Porywają Królewnę, a wszystkich pozostałych wiążą i spętanych pozostawiają w lesie. Tylko Kot zdołał skryć się na drzewie. Teraz z miną bohatera zjawia się jako wybawiciel. Uwalnia skrępowanych. Wraz z Szewczykiem obiecuje zrozpaczonym rodzicom wyruszyć śladem porwanej Królewny, by uwolnić ją z rąk Zbójów.

AKT II

Odsłona 3. W salonie gier.
W salonie gier, jak zawsze, jest ciekawie i wesoło. Przy dźwiękach ognistej taranteli młode krupierki zachęcają do gry. Są tutaj również Zbóje z Królewną. Przybyli z nadzieją, że zdobędą za nią okup i sowicie się obłowią. Do salonu wchodzą dwaj kolejni, elegancko ubrani przybysze. To Kot i Szewczyk z kuferkiem pełnym pieniędzy. Zbóje okazują ochotę do gry, jednocześnie kierując uwagę przybyszów na Królewnę. Ale oni dostrzegli i rozpoznali ją już wcześniej. Bez wahania podejmują wyzwanie. Na jednej szali znajduje się Królewna, na drugiej – kuferek. Krupierki proponują grę w szachy. Przygotowują szachownicę. Rozpoczyna się gra. Kilka trafnych ruchów i… zwycięzcami są Kot i Szewczyk. Zbóje nie mogą pogodzić się z porażką. Wszczynają awanturę i ponoszą klęskę.

Odsłona 4. Komnata cudów w pałacu królewskim.
Zasmuceni i zapłakani rodzice – Król i Królowa – w towarzystwie Szambelana oczekują na wiadomości o porwanej córce, lecz dotychczasowe poszukiwania nie dają żądanego rezultatu. Teraz do poszukiwań Królewny włącza się znana Dziennikarka śledcza, skoro nawet Światowej Sławy Detektyw i Jego Wierny Pomocnik nie potrafią im pomóc. Przemierzyli cały świat, ukazany na wielkiej mapie. Napotkali wiele bajkowych postaci, jak Myszka z Disneylandu, Koziołek Obieżyświat, Mały Czarodziej, Szalony Kapitan, Dama z Dalmatynką, Dziewczynka z północy, ale żadna nie widziała Królewny.
Nagle, gdy Król i Królowa są już na skraju rozpaczy, wbiega Kot. Każe natychmiast wszystkim zamknąć oczy. W tym momencie zjawia się Szewczyk wraz z Królewną, a za nimi – powiązani zbóje. Radość rodziców nie ma granic. Uszczęśliwieni oddają Królewnę Szewczykowi za żonę i udzielają królewskiego błogosławieństwa. A gdy okazuje się, że na królewskim dworze jest również znajoma Kocica, Kot rozpływa się ze szczęścia. Oto znajduje wreszcie nie tylko nowy dom, ale i upragnioną towarzyszkę życia.
Komnata smutku zmienia się w komnatę radości. Zbóje zostają ułaskawieni, a w radosnym korowodzie jeszcze raz ukazują się wszyscy bohaterowie naszej baletowej bajki.

W spektaklu wykorzystano muzykę:

I akt – I obraz
P. Czajkowski „Jezioro łabędzie” – „Pas de quatre”
Mix muzyki dance

II obraz
Ray Hildebrant „Rumba”

II akt – I obraz
A. Willoldo „Argentinian Tango”

II obraz
Pawana / Anonim „Dobranoc Ci Anusieńko” z XVII wieku

 
Wstecz