Opera Śląska w Bytomiu

  • wyszukiwarka

Opery

plakat aut. Krzysztof Bieliński’

Giuseppe Verdi

MOC PRZEZNACZENIA

opera w 4 aktach

Giuseppe Verdi

MOC PRZEZNACZENIA

(La forza del destino)

opera w 4 aktach

libretto: Francesco Maria Piave

Spektakl w oryginalnej wersji językowej

PREMIERA W OPERZE ŚLĄSKIEJ: 18 marca 2017 r.

 

kierownictwo muzyczne: Jakub KONTZ

reżyseria i scenografia: Tomasz KONINA

kostiumy: Joanna JAŚKO-SROKA

choreografia: Monika MYŚLIWIEC

światła: Dariusz PAWELEC

kierownictwo chóru: Krystyna KRZYŻANOWSKA-ŁOBODA

kierownictwo baletu: Aleksandra KOZIMALA-KLIŚ

asystent dyrygenta: Mieczysław UNGER

asystenci reżysera: Zosia DOWJAT, Bernadeta MAĆKOWIAK, Bogdan DESOŃ

asystentka scenografa: Dagmara WALKOWICZ-GOLEŚNY

 

STRESZCZENIE LIBRETTA

AKT I

Markiz Calatrawa przed pójściem na spoczynek żegna się z córką i radzi jej unikać człowieka starającego się o jej rękę, który nie jest odpowiednim kandydatem na męża. Leonora zamierza opuścić dom rodzinny i zbiec z Alvarem. Przez chwilę waha się… Pokojówka tłumaczy jej, że gdyby markiz dowiedział się o tym, z pewnością zabiłby Alvara. Leonora postanawia zrealizować plan ucieczki. Nadchodzi Alvaro. Zakochani już mają uciekać, gdy niespodziewanie wchodzi markiz i poleca służbie pochwycić Alvara. Alvaro przysięga, że uszanował niewinność Leonory i odrzuca pistolet. Pistolet samorzutnie wypala, raniąc śmiertelnie markiza. Umierający markiz przeklina córkę.
Zbiera się wiele ludzi. Wśród nich: student, Alkada, Mastro Trabuco, wieśniacy i wieśniaczki. Carlos w przebraniu studenta szuka siostry i uwodziciela.
Cyganka Preziosilla oznajmia, że wybuchła wojna. Na pytanie Alkada kim jest, Carlos podaje się za studenta Peredę – i opowiada przejścia swego rzekomego przyjaciela, które są historią Carlosa. Opowiadaniu przysłuchuje się Cyganka.
Leonora szuka schronienia w klasztorze. Okazuje się, że uciekając tragicznej nocy Alvaro i Leonora poszli w różnych kierunkach. Alvaro pojechał jakoby do Ameryki. Leonora przekonana, że Alvaro przestał ją kochać modli się do Madonny o przebaczenie i pragnie odbyć pokutę. Dzwoni do furty klasztoru i w wyniku rozmowy z przeorem idzie do pustelni.

AKT II

Alvaro awansował na kapitana grenadierów. Z rozpamiętywań Alvara dowiadujemy się o utracie ukochanej oraz o fakcie, że jest potomkiem króla Inków, wychował się na wygnaniu, a rodzice jego zginęli z ręki katów. Nagle daje się słyszeć wołanie o pomoc. Alvaro wybiega i po chwili powraca z oficerem, któremu uratował życie. Oficerem jest Carlos, który przedstawia się Alvarowi pod fałszywym nazwiskiem. Obaj zaprzysięgają sobie przyjaźń. Głos trąbki wzywa do walki.
Carlos ratuje rannego Alvara. Za męstwo obiecuje Carlos Alvarowi order Calatrawy. Na dźwięk tego nazwiska Alvaro zrywa się i prosi Carlosa, aby wyjął zapieczętowany pakiecik z listami i spalił go, gdy umrze. Chirurg i żołnierze wynoszą rannego. Carlos znajduje zapieczętowany pakiecik i portret Leonory. Postanawia zabić uwodziciela siostry.
O wschodzie słońca zebrali się na placu żołnierze, markietanki sprzedają napoje i owoce. Cyganka wróży żołnierzom. Markietanki tańczą z żołnierzami, Trabuco handluje. Wchodzi franciszkanin Melitone, wygłasza „kazanie”, by uspokoić zebranych, ale żołnierze przepędzają go.
Carlos spotyka Alvara, któremu mówi kim jest, opowiadając o Leonorze. Alvaro uradowany wiadomością usiłuje wytłumaczyć Carlosowi, że jako potomek królewskiego rodu jest godny ręki jego siostry. Carlos słyszeć o tym nie chce i przysięga Alvarowi i Leonorze śmierć.
Na podwórzu klasztoru tłum żebraków czeka na rozdanie jałmużny. Brat Melitone rozlewa zupę, sprzecza się z żebrakami i przepędza ich. Przychodzi Carlos i chce zobaczyć się z bratem Rafałem. Batem Rafałem jest Alvaro. Carlos oświadcza mu, że go szuka od kilku lat by dokończyć przerwany pojedynek. Alvaro usprawiedliwia się, że suknia zakonna każe mu żyć w pokorze i usiłuje go przekonać o swojej i Leonory niewinności. Carlos wymierza mu policzek, wówczas Alvaro chwyta za broń.
Leonorę gnębi tęsknota za Alvarem, błaga niebiosa o śmierć. Słysząc zbliżające się kroki, zamyka się w grocie. Za sceną słychać szczęk krzyżujących się szpad i głos Carlosa: „Umieram… chcę spowiedzi”! Wchodzi Alvaro ze szpadą splamioną krwią Vargasa. Puka do drzwi pustelni, prosząc o udzielenie pomocy umierającemu. Z pustelni wychodzi Leonora i poznaje Alvara, które wskazuje jej leżącego we krwi brata. Leonora spieszy bratu z pomocą, ale ten zadaje jej śmiertelny cios. Alvaro rozpacza. Przeor stara się go uspokoić. Umierająca Leonora pociesza ukochanego, że połączą się w niebiosach.

 

Wydawca: G. Ricordi & CO. Bühnen- and Musikverlag G.m.B.H, Monachium.

III Międzynarodowy Konkurs Wokalistyki Operowej im. Adama Didura
I Europejska Akademia Sztuki Wokalnej
Śląskie - pozytywna energia Opera Śląska w Bytomiu jest instytucją kultury Samorządu Województwa Śląskiego Miasto Bytom

Nasza misja

Opera Śląska - tworzymy pomost pomiędzy klasycznym pięknem sztuki operowej, a współczesnymi odbiorcami
w Polsce i na świecie

Dołącz do nas