Opera Śląska w Bytomiu

  • wyszukiwarka

Operetki

Księżniczka czardasza

Imre Kalman

Księżniczka Czardasza

operetka w 3 aktach
czas trwania spektaklu: 2 godz. 45 min. – 2 przerwy

libretto: Leo STEIN, Nela JENBACH
przekład: Jerzy JURANDOT

kierownictwo muzyczne: Krzysztof DZIEWIĘCKI
opracowanie dialogów: Stefan SZLACHTYCZ
inscenizacja, reżyseria, dekoracje: Stefan SZLACHTYCZ
kostiumy: Barbara PTAK
choreografia: Anna MAJER, Liliana POTYKA
kierownictwo chóru: Jarosław BAGROWSKI
asystenci reżysera: Feliks WIDERA, Tadeusz ŚWIECHOWICZ

premiera w Operze Śląskiej: 26 czerwca 1989 r.

wznowienie sceniczne: 7 marca 1998 r.

AKT I
W budapeszteńskim variete „Orfeum” pożegnalny występ gwiazdy czardasza, Sylvii Varescu. Przyjaciel i opiekun Syvii, hrabia Boni, wydaje na jej cześć pożegnalną kolację. Wraz z hrabią Feri zastanawiają się, jakie wrażenie wywrze wyjazd Sylvii do Stanów na mlodym księciu Edwinie. Boni i Feri spędzający życie na przesiadywaniu po knajpach, nie traktują kabaretowych gwiazdek zbyt serio, natomiast Edwin – kocha sie w Sylvii do szaleństwa. I chociaż ojciec, książę Lippert-Weylersheim, wiedząc już o jego romansie, śle codziennie po kilka telegramów nakazujących Edwinowi powrót do Wiednia, młody książę nadal przesiaduje w „Orfeum”. Chce zatrzymać Sylvię, nie zgadza sie na jej wyjazd, nieświadomy, iż ona wyjeżdżą właśnie po to, by uciec przed nim i jego miłością. Odwzajemnia uczucia, lecz wie, że rodzice Edwina nigdy nie zgodzą sie na ich małżeństwo… Do Edwina przybywa z Wiednia porucznik Rohnsdorf z rozkazem: nazajutrz książę ma się zameldować w komendzie swego korpusu. Rozkaz jest wprawdzie inspirowany przez ojca, ale pozostaje rozkazem, i Edwin – jako oficer – musi go wypełnić. Przy okazji Rohnsdorf przypomina Edwinowi, że w Wiedniu czeka na niego… narzeczona, hrabianka Stasi, z którą zaręczył sie przed pięciu laty, jeszcze jako sztubak. Nikt przedtem nie traktował tych zaręczyn poważnie, teraz jednak rodzice Edwina nalegają na jak najszybsze małżeństwo z hrabianką. Edwin prosi Rohnsdorfa o pół godziny zwłoki w wyjeździe do Wiednia i zdobywa się na desperacki gest: chcąc zatrzymać Sylvię przy sobie, prosi ją o rękę, po czym notariusz spisuje jego oświadczenie, że w ciągu ośmiu tygodni musi wstąpić z nią w oficjalny związek małżeński. Zobowiązanie to wręcza oszołomionej Sylvii i odjeżdża do Wiednia, do korpusu. Przychodzi natomiast Boni; pilnował w hotelu pakowania kufrów Sylvii i dopiero teraz dowiaduje się, że Sylvia zostaje w Budapeszcie jako… żona Edwina. Rozbawiony Edwin pokazuje Sylvii zawiadomienie o oficjalnych zaręczynach Edwina z hrabianką Stasi, które otrzymał w tajemnicy od Rohnsdorfa. Sylvia czuje się zawiedziona i oszukana. Boni pociesza ją, że takich Edwinów czeka tuziny i będą błagać o jeden jej uśmiech, więc pora jechać po oklaski i po karierę…

AKT II
W pałacu księstwa Lippert-Weylersheim w Wiedniu wielki bal, na którym stary książę zamierza oficjalnie ogłosić zaręczyny swego syna z hrabianką. Edwin jednak próbuje odwlec uroczystość zaręczyn. Przekonany, że Sylvia rzuciła go i pojechała do Ameryki, telegrafował do niej nie otrzymując jednak odpowiedzi. Stasi, znając prawdziwe uczucia Edwina, nie nalega na ogłoszenie zaręczyn. Na bal przychodzi hrabia Boni… z żoną. „Żoną”  jest Sylvia, wróciła juz ze Stanów i namówiła hrabiego, aby przez jeden wieczór zgodził się udawać jej męża. Jako hrabina Kancsianu robi furrorę w salonie, oczarowując bez reszty także i starego księcia, aczkolwiek niektórzy z obecnych zwracają uwagę na jej uderzające podobieństwo do pewnej aktorki, którą nazywają księżniczka… czardasza. Sylvia i Edwin zostają sami; nie mogą początkowo porozumieć się, udają miłość – ona do Boniego, on do Stasi, choć w głębi serca wiedzą, że kochają się jak dawniej. Natomiast Boni zupełnie traci głowę dla Stasi. Jej także spodobał się przystojny i dowcipny hrabia. Wydaje się, iż Edwin z Sylvią doszli do porozumienia. Boni oznajmia Edwinowi, że zgadza się na rozwód, i młody książę zamierza natychmiast oznajmić ojcu zamiar poślubienia hrabiny Kancsianu, na co Sylvia oświadcza, że nigdy nie była hrabiną tylko jest … księżną Weylersheim! I ku ogólnej konsternacji pokazuje zobowiązanie małżeńskie, którego ośmiotygodniowy termin właśnie mija. Zaskoczony Edwin obiecuje przed upływem nocy dotrzymać słowa, jednak Sylvia drze papier uwalniając księcia z danego słowa. Nie chce, by hańbił nazwisko mezaliansem z szansonistką.

AKT III
Sylvia z Bonim wracają do hotelu. Zapłakana, załamana, postanowiła zerwać także ze sceną, mimo iż spotkany tu hrabia Feri gorąco namawia ją na powrót do „Orfeum”. Sylvia wychodzi z Ferim, wbiega natomiast Edwin, aby rozprawic się z Bonim – teraz już wie, że to Boni powiedział niegdys Sylvii o jego zaręczynach i spowodował jej wyjazd. Lecz Edwin musi szybko ukryć się w pokoju, bo portier anonsuje przybycie jego… ojca. Stary książę szuka Edwina w obawie, aby syn nie zrobił sobie czegoś złego. Korzystając z okazji, Boni prosi księcia o rękę hrabianki Stasi. Powraca Feri; namawia księcia,by nie sprzeciwiał się więcej synowskim uczuciom, wspominając jak to niegdyś ktoś mu sprzątnął sprzed nosa szampańską Hilde z variete w Miszkolcu. Książę wnioskuje, że mowa tu o jego małżonce księżnej, którą on z kolei przejął po baronie! Księżna zjawia się właśnie w hotelowym hallu i przyznaje, że kiedyś… była szansonistką, czyli Edwin jest po prostu dziedzicznie obciążony… Boni podejmuje się pogodzić Sylvię z Edwinem sugerując, iż ten z rozpaczy zamierza popełnić samobójstwo. Sylvia przez telefon wyznaje mu miłość! A Edwin stoi tuż obok niej i bierze ją w ramiona, no i …w rytm walczyka serce śpiewa – kochaj mnie!

Z „Przewodnika operetkowego” L. Kydryńskiego

Obsada spektaklu na dzień 27/01/2012]

Soliści, chór, orkiestra i balet Opery Śląskiej pod dyrekcją Krzysztofa Dziewięckiego

SYLWIA                Joanna Kściuczyk

EDWIN                  Juliusz Ursyn – Niemcewicz

BONI                      Bogdan Desoń

STASI                    Leokadia Duży

FERI                       Marek Ziemniewicz

ENDREY               Cezary Biesiadecki

ROHNSDORF      Zbigniew Wunsch

KSIĄŻE                 Tadeusz Leśniczak

KSIĘŻNA              Iwona Noszczyk

MIKSA                 Dariusz Nurzyński

BILLING              Juliusz Krzysteczko

KISZ                      Maciej Komandera

JULISZKA           Sylwia Kubacka – Werner

ARANKA             Małgorzata Wierzbicka

LOKAJ                Janusz Bolewski

III Międzynarodowy Konkurs Wokalistyki Operowej im. Adama Didura
I Europejska Akademia Sztuki Wokalnej
Śląskie - pozytywna energia Opera Śląska w Bytomiu jest instytucją kultury Samorządu Województwa Śląskiego Miasto Bytom

Nasza misja

Opera Śląska - tworzymy pomost pomiędzy klasycznym pięknem sztuki operowej, a współczesnymi odbiorcami
w Polsce i na świecie

Dołącz do nas