Opera Śląska w Bytomiu

  • wyszukiwarka

Opery

Don Giovanni

Wolfgang Amadeusz Mozart

Don Giovanni

Opera w 2 aktach
czas trwania spektaklu: 3 godz. 10 min. – 1 przerwa

libretto: Lorenzo DA PONTE

spektakl w oryginalnej wersji językowej

premiera w Operze Śląskiej: 29 maja 1999 r.

realizatorzy premierowej inscenizacji:

kierownictwo muzyczne: Tadeusz SERAFIN / inscenizacja i reżyseria: Wiesław OCHMAN / scenografia: Jerzy DUDA-GRACZ / choreografia: Jarosław ŚWITAŁA /współpraca muzyczna: Krzysztof DZIEWIĘCKI, Piotr WARZECHA / kierownictwo chóru: Jarosław BAGROWSKI / asystent reżysera: Feliks WIDERA

wznowienie sceniczne w Operze Śląskiej: 5 listopada 2014 r. – spektakl dedykowany pamięci Jerzego Dudy-Gracza w 10.rocznicę śmierci wybitnego Artysty, połączony z otwarciem wystawy Jego obrazów w gmachu Opery Śląskiej

realizatorzy wznowienia:

przygotowanie sceniczne wznowienia: Feliks WIDERA / kierownictwo muzyczne: Krzysztof DZIEWIĘCKI /współpraca muzyczna: Tadeusz SERAFIN, Mieczysław UNGER / przygotowanie chóru: Krystyna KRZYŻANOWSKA-ŁOBODA

AKT I

Scena 1 – czyli co się zdarzyło w sypialni Donny Anny?
Noc. Przedmieście Sewilli. Przed bramą pałacu Komandora stoi na straży Leporello, wierny sługa Don Giovanniego. Oczekując na swego pana, skarży się na zły los, który związał go z człowiekiem tak wyuzdanym i bezwzględnym. Teraz zakradł się do sypialni Donny Anny przebrany za jej narzeczonego Don Ottavia. Jej ojciec, sędziwy Komandor, usiłuje zatrzymać intruza. Po krótkiej walce ginie. Nierozpoznany Don Giovanni ucieka wraz z Leporellem. Don Ottavio, który zjawił się z odsieczą za późno, przyrzeka rozpaczającej Donnie Annie znaleźć mordercę i pomścić śmierć jej ojca.

Scena 2 – co i z jakim skutkiem wymawia Leporello swemu panu?
Poranek. Uliczka w Sewilli. Leporello wymawia swemu panu liczne niegodziwości, gdy Don Giovanni obmyśla nowy podbój miłosny. Nadchodzi Donna Elwira, rozpaczająca po zdradzie kochanka, który nie dotrzymał obietnicy małżeństwa. Don Giovanni był już gotów zająć się porzuconą damą, lecz rozpoznał w niej własną ofiarę. Pozostawia ją z Leporellem, który w dobrej wierze, chcąc ją zrazić do Don Giovanniego, wylicza w słynnej arii cały katalog uwiedzionych przez niego kochanek. Wzgardzona Donna Elwira poprzysięga zemstę.

Scena 3 – czy podstępny Don Giovanni uwiedzie pannę młodą?
Ulicą przeciąga weselny orszak wieśniaków. Don Giovanni jest pod wrażeniem urody młodziutkiej Zerliny. Z myślą o uwiedzeniu panny młodej zaprasza weselników do swego pałacu. Pomimo oporu narzeczonego Zerliny – Masetta – orszak podąża za Leporellem na ucztę.
Sytuację komplikuje pojawienie się Donny Elwiry, która ostrzega dziewczynę przed podstępnym Don Giovannim. Nadchodzą również Donna Anna i Don Ottavio, którzy nie bacząc na ostrzeżenia Donny Elwiry nakłaniają Don Giovanniego do pomocy w ujęciu zabójcy Komandora. Don Giovanni, który tłumaczy oskarżenia Donny Elwiry jej obłędem, zostaje jednak rozpoznany przez Donnę Annę jako morderca jej ojca.

Scena 4 – czyli co się nagle okaże na balu po zdjęciu masek?
W ogrodzie Massetto czyni Zerlinie wyrzuty, że przyjmuje umizgi Don Giovanniego, który nie bacząc na podejrzliwego Masetta, zaleca się coraz jawniej do Zerliny. W ogrodach Don Giovanniego pojawiają się też trzy postacie w maskach: Donna Anna, Donna Elwira i Don Ottavio. Leporello zabawia zazdrosnego Masetta. W tym czasie Don Giovanni znika z Zerliną. Jej rozpaczliwy krzyk przerywa zabawę. Zdemaskowanemu Don Giovanniemu i tym razem sprzyja los. Uchodzi bezkarnie.

AKT II

Scena 5 – pobity narzeczony przez niedoszłego uwodziciela!
Ulica w Sewilli. Leporello ma już dość tak uciążliwej i niebezpiecznej służby, lecz daje się skusić wyższą zapłatą. Zgadza się też na zamianę stroju. Oto Don Giovanni dostrzegł uroczą pokojówkę Donny Elwiry, do której zamierza dostać się w przebraniu swego sługi. Trwa komedia pomyłek. Donna Elwira pod wrażeniem zapewnień Don Giovanniego nie podejrzewa, że niestały kochanek pozostawił ją z Leporellem przebranym za swego pana. On sam natomiast, udając własnego sługę, próbuje uwieźć pokojówkę, którą urzeka miłosną balladą. Gdy niespodzianie pojawia się grupa wieśniaków, poszukująca Don Giovanniego, aby go ukarać, on nasyła ich na Leporella, a sam w jego przebraniu osobiście załatwia porachunki z Masettem.

Scena 6 – kto jest kim, czyli Leporello przebrany za swego pana?
Mur cmentarny. Zniecierpliwiony Don Ottavio pyta Donnę Annę, dlaczego kolejny raz odkłada termin ich ślubu. Donna Anna wyjaśnia narzeczonemu powody, dla których obecnie ich związek jest niemożliwy. Udają się do grobu Komandora. Leporello, który nadal odgrywa własnego pana, nie może oderwać się od Donny Elwiry i dotrzeć do miejsca na cmentarzu, gdzie umówił się na spotkanie z Don Giovannim. Niespodziewanie drogę zastępują mu Donna Anna i Don Ottavio, którzy składali kwiaty na grobie Komandora,oraz Zerlina i Masetto poszukujący Don Giovanniego, aby zemścić się za upokorzenia Zerliny oraz Laporella za pobicie Masetta. Nie wiedzą, że przyczyną ich nieszczęść jest wyłącznie Don Giovanni. Osaczony Leporello wyjawia całą tajemnicę i przebiegłość swego pana.

Scena 7 – morderca na cmentarzu zaprasza swą ofiarę na ucztę!
Don Giovanni i jego sługa spotykają się na cmentarzu w pobliżu posągu Komandora. Leporello, który mógł ostatnią przygodę przypłacić życiem, skarży się na swój los. Wzbudza to wesołość Don Giovanniego, który głośno śmieje się z przygody swego sługi. Rozlega się głos Komandora. Zuchwały Don Giovanni nawet w tym miejscu nie cofa się przed bluźnierstwem i nakazuje słudze, by zaprosił w jego imieniu posąg Komandora do swego pałacu na ucztę. Przerażony Leporello dostrzega skinienie głowy kamiennej postaci – znak, że zaproszenie zostało przyjęte.

Scena 8 – czy Don Giovanni uniknie piekielnych czeluści?
Komnata w pałacu Don Giovanniego. Przy zastawionym stole butny i pewny siebie Don Giovanni ucztuje. Nie wzrusza go prośba Donny Elwiry, która postanowiła wstąpić do klasztoru, lecz chce przedtem nakłonić do skruchy wiarołomnego kochanka. Cyniczny Don Giovanni drwi z jej ostrzeżeń, niezdolny do pokuty i zmiany dotychczasowego życia. Nawet wizyta Komandora nie przeraża i nie odmienia zatwardziałego w pysze libertyna. Don Giovanni odrzuca ostatnią szansę duchowej przemiany i bez wahania podaje dłoń postaci z zaświatów, by runąć w piekielne czeluście.

Relacja z otwarcia wystawy obrazów Jerzego Dudy-Gracza w gmachu Opery Śląskiej – Bytom, 5 listopada 2014 r.


 


											
											

Obsada spektaklu na dzień 19.04.2015 r.

Soliści, Chór i Orkiestra Opery Śląskiej  pod Dyrekcją Krzysztofa Dziewięckiego

Don Giovanni

Kamil Zdebel

Leporello

Zbigniew Wunsch

Donna Elwira

Joanna Kściuczyk – Jędrusik

Donna Anna

Switlana Kaliniczenko

Zerlina

Leokadia Duży

Don Ottavio

Bogdan Desoń

Masetto

Cezary Biesiadecki

Komandor

Bogdan Kurowski

 

III Międzynarodowy Konkurs Wokalistyki Operowej im. Adama Didura
I Europejska Akademia Sztuki Wokalnej
Śląskie - pozytywna energia Opera Śląska w Bytomiu jest instytucją kultury Samorządu Województwa Śląskiego Miasto Bytom

Nasza misja

Opera Śląska - tworzymy pomost pomiędzy klasycznym pięknem sztuki operowej, a współczesnymi odbiorcami
w Polsce i na świecie

Dołącz do nas